Jump to content

McRookie

HMWS
  • Content Count

    587
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    3

McRookie last won the day on December 18 2018

McRookie had the most liked content!

Community Reputation

448 Excellent

About McRookie

  • Rank
    Premium Old Blended Whisky
  • Birthday 04/09/1989

Profile Information

  • Gender
    Άντρας
  • Location
    München
  • Interests
    Επαγγελματίας τραγουδιστής ντουζιέρας

Recent Profile Visitors

384 profile views
  1. Καλώς τον φίλο τον @Demetres! Σε βλέπω στο σωστό δρόμο. Αν θυμηθώ τον εαυτό μου κι εγώ, το πρώτο "σοβαρό" μπουκάλι που αγόρασα στην ενήλικη ζωή μου με δικά μου χρήματα ήταν το makers mark και χαρακτηριστικά θυμάμαι ότι τότε μου είχε κάνει εντύπωση πως αλλάζει η γεύση του όταν λιώνει ο πάγος. Ευτυχώς τα πράγματα εξελίχθηκαν γρήγορα για μένα και ανακάλυψα σύντομα την μαγεία των single malts όπως βλέπω να συμβαίνει και σε σένα. Καλώς μας ήρθες λοιπόν και καλή περιήγηση εδώ
  2. Ας πούμε λοιπόν πως μετά από 6 ώρες ύπνου (ο Θεός να τον κάνει) ξυπνήσαμε όλο χαρά για να ξεκινήσουμε τη 2η ΜΕΡΑ. Εντός 2,5 δευτερολέπτων έχουμε καταφέρει μέσα στο δροσερότατο δωμάτιο να φορέσουμε 7 στρώσεις ρούχων για να φτάσουμε στο όσο πιο δυνατόν κοντινότερο αποτέλεσμα σε ανθρώπινο κρεμμύδι. Η αλήθεια είναι πως έξω δεν έκανε δα και τόσο κρύο (5-6 βαθμούς) αλλά και μέσα δεν έκανε δα και τόσο κρύο (5-6 βαθμούς). Χαρωπός που θα κατέβαινα για πρωινό σκέφτομαι δεν βάζω να φορτίσω και το κινητό για ένα μισαωράκι και όπως πάω να το φορτ… ωωωωωωω να σου γαααα….. Θέλει αντάπτορα ρε φίλε μα τον Άγιο Κολούμπα! Υπολόγισε άλλη μισή ώρα που θα χρειαστεί να πας στο μαγαζί με τα ηλεκτρικά να ψωνίσεις και δαύτο. Γι αυτό αγαπητέ ταξιδιώτη που με διαβάζεις καθισμένος (στη λεκάνη; - ξέρεις εσύ ποιος είσαι) βάλε το μαραφέτι πρώτο στη λίστα σου όταν θα φτιάχνεις βαλίτσα. Η εν λόγω χώρα (Αγγλία) που πότισε με αναπηρία και τους συμπαθέστατους Σκωτσέζους (που μην κάνετε το λάθος και τους πείτε Άγγλους) έχει μια κατηγορία πριζών δικιά της που ούτε με τις ευρωπαϊκές αλλά ούτε και με τις αμερικάνικες ταιριάζει. Λευτεριά στη Σκωτία! Για το πρωινό που φάγαμε δε θα μακρηγορήσω. Είχε την τεράστια ποικιλία που θα έχουν και τα πρωινά όλων των επόμενων. Σύμφωνα με έγκυρες πηγές κάθε φορά που πατάει το πόδι του ένας τουρίστας στο νησί τα παγκόσμια αποθέματα αυγών και βουτύρου μειώνονται κατά το ήμισυ. Τι είχε λοιπόν; Έναν μπουφέ με ψωμιά, βούτυρο, μαρμελάδες, βούτυρο, γιαούρτια, βούτυρο, δημητριακά, βούτυρο και μετά μπορούσες να παραγγείλεις ένα κοτέτσι αυγά, 2 χοιροστάσια σε μορφή μπέικον ή άνοστου λουκάνικου, 2 λοφοπλαγιές μανιτάρια, 3 διαδρόμους σουπερ μάρκετ φασόλια κονσέρβα και μάξιμουμ μέχρι 31 γραμμάρια wanna be ντομάτας καλλιεργημένης σε μέρος σκιερό, καλά προστατευμένο από τον ήλιο. Αυτά. Κάθε μέρα. Κάθε. Και βούτυρο. Τρώμε, βρίσκουμε το μαραφέτι για την πρίζα σε ένα κοντινό πολυκατάστημα και ξεχυνόμαστε στο δρόμο με προορισμό το Blair Athol, ένα αποστακτήριο που μέχρι πριν 2 βδομάδες πρόφερα λάθος και του οποίου ουίσκι δεν είχα πιει ποτέ πιο πριν. Αλλά ήταν στο δρόμο μας και είναι ιδιαίτερα γραφικό και όμορφο οπότε γιατί όχι. Το τουρ το είχα κλείσει κάποιες βδομάδες πιο πριν αν κι απ’ ότι φάνηκε δεν ήταν απαραίτητο καθώς δεν είναι από τα πιο δημοφιλή στους τουρίστες. Πολύ όμορφο πετρόχτιστο κτίριο με πανέμορφο αναρριχητικό φυτό στην πρόσοψή του, που όπως μας είπαν ευνοείται από τα αέρια που παράγονται κατά τη διαδικασία παραγωγής του ουισκιού. Η αλήθεια είναι πως η πρώτη σου επίσκεψη σε αποστακτήριο είναι μοναδική εμπειρία που δεν την ξεχνάς όσο μικρό ή μεγάλο, σημαντικό ή όχι είναι το αποστακτήριο που επισκέπτεσαι. Αυτό ακριβώς και μου συνέβη. Άρχισα να φωτογραφίζω από την αρχή τα πάντα, μόνο οι καθαρίστριες μου ξέφυγαν που κάνανε διάλειμμα, και είχα ένα χαζό χαμόγελο κοιτώντας σαν χάνος τον εξοπλισμό και τους διαφορετικούς χώρους. Όλα αυτά για τα οποία είχα διαβάσει και ήξερα στη θεωρία αλλά πρώτη φορά έβλεπα από κοντά! Η ξεναγός μας φιλικότατη και αν βρεθείτε προς τα εκεί αξίζει μια ωρίτσα από το χρόνο σας. Το αποστακτήριο -όχι η γλυκύτατη ξεναγός! Έπειτα αφού πήρα ως οδηγός τη μερίδα που μου αντιστοιχούσε σε μπουκαλάκι ξεκινήσαμε για τον επόμενο προορισμό the Glenlivet distillery. Ωστόσο είχαμε 4,5 ώρες ακόμα μπροστά μας και φυσικά σε ένα road trip η διαδρομή είναι ίσως πιο σημαντική από τον προορισμό (εκτός κι αν ο προορισμός είναι το springbank). Έτσι δεν ακολούθησα τον πιο γρήγορο δρόμο αλλά τον εναλλακτικό που περνάει από την καρδιά του cairngorm national park. Ένας δρόμος παλιός, σε αρκετά σημεία με μόνο μια λωρίδα και για τα 2 ρεύματα κυκλοφορίας για αρκετά χιλιόμετρα. Αλλά αυτό φυσικά είναι πολύ σύνηθες στη Σκωτία και κάθε λίγα μέτρα υπάρχει άνοιγμα στο δρόμο όπου σταματάς όταν διασταυρωθείς με άλλον για να χωρέσετε να περάσετε. Κι αν χρειαστεί θα κάνεις και όπισθεν για να βρεθείς στο σημείο που θα υπάρχει αρκετός χώρος και για τους 2. Κι εκεί ο ντόπιος θα σε ευχαριστήσει χαιρετώντας σε και το ίδιο θα κάνεις κι εσύ. Αυτή η διαδρομή λοιπόν που στο πιο ψηλό σημείο της περνάει και από χιονοδρομικό κέντρο θεωρείται από τις πιο χαρακτηριστικές και γραφικές για roadtrip σε ολόκληρο το νησί! Και πραγματικά ήταν πανέμορφη. Ρυάκια, γυμνοί λόφοι με πολύ χαμηλή ή ελάχιστη βλάστηση σε καφέ αποχρώσεις και το μάτι σου έβλεπε τον δρόμο να στριφογυρίζει και να ξετυλίγεται για αρκετά χιλιόμετρα μπροστά σου. και πρόβατα, πολλά πρόβατα παιδιά. Και αγελάδες! Κάθε τρεις και λίγο στάση για φωτογραφία (με ή χωρίς τις αγελάδες) και συνεχίζεις. Και κάπου στη μέση της διαδρομής το Braemar, πολύ όμορφο γραφικό χωριό και ιδιαίτερα τουριστικό όπως φαίνεται, καθώς δυσκολευτήκαμε να βρούμε τραπέζι για μεσημεριανό. Αλλά καταφέραμε και αποζημιωθήκαμε με πεντανόστιμο βοδινό, αν και ελαφρώς ανάλατο όπως τα περισσότερα Σκωτσέζικα φαγητά. Και βούτυρο. Από εκεί και πέρα η διαδρομή εξακολούθησε να είναι το ίδιο όμορφη μέχρι το Glenlivet distillery, που μας περίμενε για το τελευταίο τουρ της ημέρας. Το γκρουπ μας αποτελούταν από εμάς τους 2 και μια παρέα 8 τρελοαργεντίνων που έκαναν τόσες χιλιάδες χιλιόμετρα για να βρεθούν εκεί. Κι ο ξεναγός μας είχε ακριβώς αυτή τη διάθεση που θέλεις σε ένα τέτοιο τουρ. Με αυξημένη αίσθηση του Αγγλικού χιούμορ μας ξενάγησε σε όλα τα στάδια της παραγωγής και καταλήξαμε στο wharehouse νούμερο-δεν-θυμάμαι όπου μας κέρασε από το βαρέλι εξαιρετικό glenlivet 7 ετών που σε γευστική δοκιμή θα στοιχημάτιζα ότι έχει τουλάχιστον τα διπλά χρόνια! Ευτυχώς που οδηγούσα οπότε μου έδωσε γενναία ποσότητα να πάρω μαζί μου και ξέρω ήδη πιο θα είναι το επόμενο ντραμ την ερχόμενη Κυριακή στο σπίτι. Στην ίδια αποθήκη μας είπε πως φυλάνε το πιο παλιό βαρέλι τους και μαζί με τους τρελολατίνους καταστρώσαμε σχέδιο να το κλέψουμε. Δυστυχώς 2 εβδομάδες μετά κι ο ξεναγός ακόμα να φανεί με περεταίρω πληροφορίες για το μεγάλο κόλπο. Μάλλον ήταν απατεώνας. Στο τέλος του τουρ σου σερβίρουν άλλα 2 δράμια από το core range τους κι αφού βεβαιωθήκαμε πως οι τρελοαργεντίνοι επιβιβάστηκαν ασφαλείς στο φορτηγάκι που είχαν νοικιάσει φύγαμε κι εμείς τελευταίοι από το πάρκινγκ των επισκεπτών με προορισμό το Dufftown, την γνωστή ουισκομάνα που θα μας φιλοξενούσε για το βράδυ. Μισή ώρα δρόμος και γύρω στις 18:30 φτάνουμε στο Dunvegan B&B όπου μας περίμενε η οικοδέσποινα μας η φιλικότατη Teresa με τσάι και φανταστικά κουλουράκια που φτιάχνει μόνη της. Αν ποτέ βρεθείτε στα μέρη της προτείνω ανεπιφύλακτα την διανυκτέρευση εκεί! Μας έπιασε λοιπόν την πάρλα κάνα μισάωρο και μας πρότεινε να δοκιμάσουμε την τύχη μας για φαγητό στhn seven stills pub. Που τέτοια τύχη όμως να βρεις εκεί τραπέζι. Εν τέλει καταλήξαμε να ξεκοιλιαζόμαστε στο a taste of speyside, λίγα μέτρα παραπέρα. Εντιμότατο! Και χρησιμοποιούσαν και βούτυρο στο μαγείρεμα! Και κάπου εκεί ένας λογικός άνθρωπος θα έλεγε ας πάμε για ύπνο αδερφέ, αρκετά για σήμερα! Αλλά όχι! Έχεις φτάσει μέχρι εκεί, έχεις μόνο ένα βράδυ και στο δίπλα χωριό στα 5 χιλιόμετρα είναι το craigellachie hotel με το περίφημο whisky bar: the quaich. Ξεκάθαρα θα πας για σύντομο προσκύνημα στις 9 το βράδυ. Ε και πήγαμε. Αν μου άρεσε; Ναι! Αν με εντυπωσίασε; Εδώ δυσκολεύομαι να απαντήσω. Το περίμενα πολύ διαφορετικό. Φυσικά και η τεράστια συλλογή του ήταν εντυπωσιακή αλλά το περίμενα για κάποιον λόγο να έχει μια άλλη μαγεία. Μου φάνηκε ίσως πιο τουριστικό απ΄ ότι θα ήθελα. Αλλά σίγουρα αξίζει μια επίσκεψη, έστω και σύντομη. Αποκαμωμένοι γυρίσαμε στο όμορφο δωμάτιο στο φιλικότατο σπίτι της teresa, όπου πριν κοιμηθούμε μας περίμενε στο δωμάτιο ένα dram with her compliments. Ο ύπνος εκεί ήταν γλυκός και το πρωινό της επόμενης ημέρας νοστιμότατο, χωρίς να παρεκκλίνει από την γνωστή ποικιλία. Είχε και βούτυρο! Αλλά σε λίγο μας περιμένουν οι τάρανδοι διάολε! Hell yeah!!! Του μπι κοντινιουντ…
  3. ίσως ο τρόπος που το έγραψα να δίνει το λάθος μήνυμα. Δεν αναφέρθηκε ποτέ από αυτούς ότι χρησιμοποιούν υγρή μαγιά με σκοπό και μόνο την ταχύτητα. Αναφέρθηκε ότι εξαιτίας της υγρής μαγιάς (που δεν μας είπε με ποιο κίνητρο την χρησιμοποιούν) το ένα αποτέλεσμα είναι να είναι πιο γρήγορη η διαδικασία. ίσως να είπε ότι το κάνουν και για τα αρώματα και να το έχασα
  4. Πολύ ενημερωτικό το άρθρο για άλλη μια φορά. Για να βάλω κι εγώ το λιθαράκι μου να προσθέσω πως επιπρόσθετα εκτός από τις περιστρεφόμενες λεπίδες για τον περιορισμό φυσαλίδων παραδοσιακά χρησιμοποιούνται και τρίμματα από σαπούνι για τον ίδιο λόγο. Στο Glengyle το κάνουν ακόμα! Επίσης ο χρόνος ζύμωσης επηρεάζεται και από τη μορφή που προστίθεται η μαγιά (στερεή ή υγρή). Στο glenlivet έχουν επιταχύνει κατά πολύ τη διαδικασία γιατί χρησιμοποιείται υγρή μορφή. Τέλος όταν επισκεφτείτε αποστακτήριο σκύψτε όσο πιο κοντά γίνεται πάνω στο κλειστό γυάλινο παραθυράκι στην κορυφή του whashback όσο πραγματοποιείται η ζύμωση. Θα νιώσετε σε κλάσματα δευτερολέπτου το διοξείδιο του άνθρακα να σας τρυπάει τον εγκέφαλο! Να ναι καλά ο αληταρας ο ξεναγός μας στο glenlivet που μας είπε να το κάνουμε χωρίς να μας πει τι θα συμβεί κι έβλεπες ρυθμικά κεφάλια και αυχενες να τινάζονται πίσω από το κάψιμο
  5. Μικρή επισήμανση εδώ. Η διαδικασία μπορεί να ολοκληρωθεί και πολύ πιο γρήγορα ανάλογα με το ποια καύσιμη ύλη χρησιμοποιείται. Για παράδειγμα στο springbank μας είπαν ότι όταν ετοιμάζουν hazelburn (non peated) χρησιμοποιείται μόνο πετρέλαιο και η διαδικασία ολοκληρώνεται σε περίπου 6 ώρες. Αντίθετα για το longrow απαιτούνται γύρω στις 48 ώρες και καθώς στο springbank όλα γίνονται με το χέρι, πρέπει ανά 10-20 λέπτα να τροφοδοτείται ο κλίβανος με τύρφη, οπότε καταλαβαίνουμε γιατί οι εργαζόμενοι εκεί μισούν να φτιάχνουν longrow...
  6. Πήγαμε, γυρίσαμε, να ‘ταν κι άλλο. Βασικά σίγουρα θα υπάρξουν πολλά ακόμα στο μέλλον! Ξεκινάμε λοιπόν με την περιγραφή του ταξιδιού ελπίζοντας πως για κάποιους θα είναι ένας ενδιαφέρον και για άλλους ένας χρήσιμος οδηγός για road trip στη Σκωτία. Για πολλούς δε, ίσως ένα ευχάριστο κείμενο να διαβάσουν εκείνα τα μοναχικά, σκοτεινά λεπτά που περνάνε στην τουαλέτα. Εναλλακτικά βέβαια υπάρχουν και τα μπουκάλια απορρυπαντικών να διαβάσετε, τα λεγόμενα κι ως χεστικά. Φυσικά ότι θα διαβάσετε εδώ είναι μέσα από τα μάτια ενός ενθουσιώδη φρίκουλα του springbank, οπότε οποιαδήποτε αντικειμενικότητα αποκλείεται εξαρχής. Ξεκάθαρα, όμορφα και νοικοκυρεμένα. Όπως είχα γράψει στα αρχικά ποστ ο στόχος αυτού του ταξιδιού ήταν να συνδυάσει σε ισορροπία φύση, κάστρα και επισκέψεις σε αποστακτήρια. Μπορώ να πως ότι τελικά ο στόχος εκπληρώθηκε με επιτυχία και αν το ξαναέκανα θα άλλαζα μόνο ένα πράγμα. Θα έμενα άλλη μια μέρα στο isle of skye αλλά περισσότερες πληροφορίες για αυτό αργότερα. ΗΜΕΡΑ 1η Για την ακρίβεια δεν υπήρξε ποτέ η ημέρα πρώτη. Τι εννοώ; Η πτήση μας ήταν προγραμαμτισμένη να φύγει από το Μόναχο στις 21:50 και να φτάσει στο αεροφρόμιο του Εδιμβούργου στις 23:00 τοπική ώρα. Καλά να είναι η easyjet φυσικά και είχαμε σχεδόν 1,5 ώρα καθυστέρηση. Οπότε φτάσαμε 00:30 ξημερώματα της επόμενης μέρας. Όπως κάθε ταξίδι που έκανα μέσα στο 2019 και κατέληξε να είναι φανταστικό στο τέλος, έτσι κι εδώ ξεκινάμε με αναποδιά οπότε σκέφτομαι καλό σημάδι. Το αεροδρόμιο εν τέλει είναι μεσαίου μεγέθους κι αρκετά εύκολο να περιηγηθείς. Εδώ έχω κάποιες χρήσιμες πληροφορίες για ενδιαφερόμενους. Αν έχετε κλείσει αυτοκίνητο και η πτήση σας φτάνει μετά τις 00:00 λόγω καθυστέρησης θα πρέπει οπωσδήποτε να καλέσετε να ενημερώσετε την εταιρία ενοικίασης καθώς όλα τα γραφεία στο αεροδρόμιο του Εδιμβούργου κλείνουν στις 00:00. Δεν είχαν κανένα πρόβλημα να μείνουν παραπάνω με το αζημίωτο βεβαίως! 60 λίρες πρόστιμο για παραλαβή αυτοκινήτου εκτός ωραρίων λειτουργίας. Καθώς όμως είχα κλείσει το αυτοκίνητο μέσω rentalcars, με διαβεβαίωσαν ότι θα μου επιστρέψουν τα χρήματα γιατί δεν ευθύνομαι για την καθυστέρηση. Σήμερα έστειλα το αίτημα και σε λίγες μέρες θα ξέρω αν όντως το εννοούσαν. Την rentalcars την προτείνω ανεπιφύλακτα καθώς έχουν πολύ καλή εξυπηρέτηση πελατών και η ασφάλεια ολικής απαλλαγής, ή όπως λέγεται, που σου δίνουν είναι φθηνότερη από την αντίστοιχη των εταιρειών ενοικίασης. Η κράτηση που είχα ήταν στην keddy (ανήκει στην europcar) για ένα opel (που στην Αγγλία δεν λέγεται opel αλλά κάτι άλλο) corsa με ταχύτητες. Με το που έφτασα στο γκισέ με ρώτησαν αν θα είχα πρόβλημα τελικά να μου δώσουν χωρίς επιβάρυνση ένα toyota chr hybrid αυτόματο. Με βαριά καρδιά που θα μου κάνανε τζάμπα αναβάθμιση σε αυτόματο υβριδικό mini suv το δέχτηκα. Πολύ ευχάριστη η εμπειρία οδήγησης του και πολύ οικονομικό εν τέλει. Μετά από 7 μέρες οδήγησης υπολόγισα ότι η κατανάλωσή του ήταν 5lt/100km. Και το σημαντικότερο; Δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα από το να οδηγείς αυτόματο όταν για πρώτη φορά στη ζωή σου οδηγείς δεξιοτίμονο σε μια εγκεφαλικά βιασμένη χώρα όπου τα κάνουν όλα ανάποδα. Οπότε πρότασή μου, αν σας δώσουν αυτόματο κάντε για λίγο τον δύσκολο για τα μάτια του κόσμου και για το prestige σας γιατί δεν είστε τίποτα τυχαίοι αλλά τελικά δεχτείτε το! Για αρχή η οδήγηση στην αντίθετη πλευρά πρέπει να πω πως είναι τεράστιο mindfuck αλλά ευτυχώς συνηθίζεται γρήγορα! Αφού πήραμε το αυτοκίνητο φτάσαμε στο ξενοδοχείο μας το Hill Park Hotel στο Rosyth στις 2 τα ξημερώματα. Η περιοχή επιλέχθηκε γιατί θα βόλευε να ξεκινήσουμε την επόμενη μέρα το ταξίδι μας στα highlands. Το ξενοδοχείο δεν θα το πρότεινα τελικά παρά την καλή του βαθμολογία. Επίσης φρόντισαν να μας βάλουν κατευθείαν στο κλίμα της Σκωτίας καθώς η θέρμανση ήταν κλειστή, έξω είχε ομίχλη και 2530% υγρασία και τις 6 ώρες που κοιμηθήκαμε τον ψιλοδαγκώσαμε. Welcome to Scotland λοιπόν!!!! Συνεχίζεται….. με τον ευσεβή και απατηλό πόθο να ολοκληρωθεί μες στο 2019
  7. τι τις πίνετε μωρέ αυτές τις μπόμπες, χαλάνε το στομάχι
  8. Με πρόλαβε ο Θανάσης! Γερμανία γενικά το βρίσκεις στα 59-60. Άλλα παραδείγματα είναι το whiskyzone, spitzen-whisky κλπ. Δεν ξέρω βέβαια ποιο στέλνει Ελλάδα από αυτά αλλά αν σε ενδιαφέρει πες μου να το κοιτάξω. Επίσης κι Αγγλία νομίζω το βρίσκεις 53-55 λίρες με λίγο ψάξιμο
  9. 3 άτομα απάντησαν, 3 διαφορετικές απαντήσεις, όπως κατάλαβες @Glen Philip περί ορεξεως... Αν ρωτάς εμένα, πάρε Springbank 12 cs όποιο batch βρεις μέχρι 60 ευρώ Αλλιώς το aberlour εντιμοτατο για την τιμή του
  10. Φαντάζομαι θα υπάρχουν αλλά δεν μπορώ να σκεφτώ κάποιο... έχεις κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό σου;
  11. Το ruby όσο κυκλοφορούσε και πριν ανακοινωθεί ότι αποσύρεται το έβρισκες στο εξωτερικό τουλάχιστον ακόμα πιο φτηνό (γύρω στα 110-120 αν δεν κάνω λάθος ή ίσως και πιο χαμηλά παλιότερα) Σήμερα αν δεις σε δημοπρασίες πιάνει 200-220 ευρώ χοντρικά. Τώρα αν θες να το πάρεις για να το πιεις η προσωπική μου γνώμη είναι πως κανένα NAS δεν αξίζει 150 ευρώ για να το πιεις. Δεν πα να ήταν και springbank, αλλά αποκλείεται να ήταν springbank γιατί τ΄ αλάνια εκεί στη χερσόνησο τιμούν τα παντελόνια τους και δεν βγάζουν πλέον NAS εμφιαλώσεις! Αν το θες για συλλογή τότε σίγουρα με τα σημερινά δεδομένα 150-160 είναι οκ καθώς αποκλείεται να το βρεις κάπου πιο φτηνά. Εγώ θα σου πρότεινα αν το βρίσκεις στα 150 να το πάρεις, να το πουλήσεις να βγάλεις ένα όμορφο 60αρι που θα πιάσει τόπο σε springbank 12 CS να το πιεις να το χαρείς
  12. Η διάθεση παίζει σίγουρα ρόλο αλλά, δεν είναι καθόλου παράλογο να αλλάξει ο χαρακτήρας του ουισκιού αφού ανοιχτεί το μπουκάλι κι επιδράσει με τον αέρα μέσα. Σχεδόν σε ότι μπουκάλι έχω ανοίξει, αφού πιω 1-2 ντραμ μετά από ορισμένες μέρες νιώθω μια μικρή διαφορά. Προσωπικά κι εμένα το μπουκάλι μας την πρώτη φορά μου έδωσε την εντύπωση ότι χρειάζεται λίγο χρόνο κι ότι είναι αρκετά κλειστό στην αρχή με πολύ επιθετικό αλκοόλ. Στην επόμενη δοκιμή θα γράψω σημειώσεις στο φόρουμ
  13. Καλωσορίζουμε στην οικογένεια τα νέα μας τέκνα
  14. σίγουρα θα γράψω λεπτομέρειες όταν γυρίσω μαζί με φωτογραφικό υλικό. Όσον αφορά στο budget προς το παρόν έχω κλείσει 7 μέρες αυτοκίνητο vauxhall (η opel στο νησί) corsa με ασφάλεια πλήρης απαλλαγής 180€ σύνολο και τα B&B που κλείσαμε είναι 70-100 ευρώ τη βραδιά με πρωινό για 2 άτομα. Στο isle of skye και campbeltown είναι τα πιο ακριβά καθώς υπάρχει μικρή προσφορά σε καταλύμματα ενώ στα υπόλοιπα μέρη βρίσκεις με 60-70 τη βραδιά. Η basic επίσκεψη στα πιο πολλά αποστακτήρια κοστίζει 10-15 λίρες εκτός αν διαλέξεις special tour. Τα πιο πολλά θέλουν να κλείσεις θέση από πριν. Στο talisker έχω κλείσει και πληρώσει εδώ και 3 βδομάδες ενώ στο springbank και glengyle και cadenhead tasting πριν λίγες μέρρες αλλά δεν χρειάζεται να πληρώσεις από πριν. Glenlivet και tomatin θα κλείσω αυτή τη βδομάδα κι από ότι είδα έχουν ακόμα θέσεις. Γενικά πάντως σχεδόν όλα θέλουν να κλείσεις, με εξαίρεση το edradour από ότι είδα που απλώς μπορείς να πας. Ας μας πουν βέβαια και οι υπόλοιποι που έχουν εμπειρία
  15. smws δεν είμαι μέλος φέτος αλλά θα το ψάξω και θα ενημερώσω αν τελικά θελήσουμε να πάμε μήπως μπορεί να γίνει κάτι. Η Γλασκώβη δεν βγαίνει δυστυχώς στο πρόγραμμα αλλά θα μπει στο επόμενο ταξίδι σίγουρα.Κι εγώ προς glenlivet έκλεινα έχοντας διαβάσει κριτικές. Στο piltrochy αν έπρεπε να διαλέξεις μόνο ένα θα πήγαινες στο edradour ή blair athol;
×
×
  • Create New...