Jump to content

maltakias

Μέλη
  • Content Count

    378
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

3 Neutral

About maltakias

  • Rank
    Good Old Blended Whisky

Contact Methods

  • Website URL
    http://

Profile Information

  • Gender
    Άντρας

Recent Profile Visitors

2,335 profile views
  1. Σας ευχαριστώ πολύ όλους και αντεύχομαι υγεία πάνω απ'όλα σε εσάς και τις οικογένειές σας
  2. Λυπάμαι αν σε στεναχωρήσω αλλά τα whisky δεν παλαιώνουν μετά την εμφιάλωση. Οπότε στην καλύτερη να είναι 8 ετών.
  3. Νομίζω ότι έχει δοθεί ΑΚΥΡΟ ρε παιδιά.
  4. Με κάθε σεβασμό προς το μεγάλο gathering στις 20/12 θα ήθελα να προτείνω ένα mini-gathering στις 19/12 στον tzanis (εαν μπορεί βέβαια,τώρα το πρωτοανακοινώνω) για όσους θα λείπουμε στις 20 λόγω υποχρεώσεων ή διακοπών. Προφανώς αντιλαμβάνεστε πόσο θα θέλαμε κι εμείς να είμαστε αλλά από το καθόλου το βρίσκω όμορφο έστω και αυτοί οι λίγοι να ανταλλάξουμε καμία εορταστική ευχή πριν φύγει ο χρόνος και φυσικά όσοι θέλουν μπορούν να περάσουν. Επαναλαμβάνω δεν θέλω να δημιουργήσω αναστάτωση με την πρότασή μου αλλά θέλω να γνωρίσω και τον Theo ρε γαμώτο!!!
  5. Μας τελείωσε και το δικό μου link.... Tzanis?
  6. [url="http://.....[/url] Όσοι προλάβετε... (γράψτε πάνω δεξιά τα τρία γράμματα που σας ζητάει και πατήστε download) Καλό θα ήταν τα links να διαγραφούν αφού κάνετε όλοι τη δουλειά σας,μη βρει το forum και κανένα μπελά
  7. Παρακαλώ τον mod να καθαρίσει το χτεσινό θέμα του Glenfiddich από τις παρεκτροπές και αν μου επιτρέπει το forum σαν forum πλέον,αφού τέτοιο θέμα τίθεται,να συνεχίσω να γράφω μεταφράσεις και tastings. Αν αυτό προσβάλλει ή μειώνει κάποιους θα ήθελα να ξέρω κατά ποία έννοια το καταφέρνει και να πάψω να γράφω πλήρως. Παρακαλώ τοποθετηθείτε άπαντες καθώς με ενδιαφέρει η άποψη όλων σας. Εν κατακλείδι δεν είναι ανάγκη να με συμπαθείτε για να γράφω την ιστορία ενός αποστακτηρίου ή τις "νότες" μια εμφιάλωσης. Τέλος να θυμήσω ότι την τελευταία φορά που παρατέθηκε το forum σε άλλο blog χωρίς να πάρω άδεια υπήρξε ζήτημα,γι'αυτό και μόνο παρέλειψα να το αναφέρω.Το blog μου έχει πολύ λίγο υλικό ακόμα για να κριθεί τόσο σύντομα στο τι αναφέρει και τι όχι και επίσης δεν νομίζω ότι υπάρχει ανάγκη να απολογείται ο οποιοσδήποτε εδώ μέσα για ότι πράττει εκτός forum όσο δεν θίγει το ίδιο το forum ή κάποιο μέλος του.
  8. Κατ'αρχήν να αναφέρω ,για όσους δεν το γνωρίζουν, ότι η συγκεκριμένη εμφιάλωση έχει αλλάξει 2 φορές ονομασία πριν καταλήξει σε αυτή.Ξεκίνησε κάποτε ως "Havana Reserve" ,όμως η καταλυτική αρνητική επίδραση του ονόματος αυτού στις πωλήσεις προς τους αρτηριοσκληρωτικούς (πρώην; "πλανητάρχες" ανάγκασε το αποστακτήριο να το μετονομάσει σε "Gran Reserva".Όπως φαίνεται αυτό δεν δούλεψε πολύ(ίσως γιατί αφαίρεσε τη σύνδεση του περιεχομένου του με το φινίρισμά του σε ex-rum casks), κι έτσι απέκτησε το τελικό του όνομα που τεχνιέντος αποκρύπτει την προέλευση του και την τοποθετεί σε μια πιο γενική γεωγραφική περιοχή. Χρώμα : Ανοιχτό χάλκινο Μύτη : Μπουκέτο λουλουδιών(δεν κατάφερα να διακρίνω κάτι συγκεκριμένο),η δρυς επίσης κατέχει σημαντικό ρόλο και τέλος καλό και όριμο μαύρο ρούμι(το οποίο κακώς κάποιοι ρίχνουν στον καιάδα,υπάρχουν κι άλλα αποστάγματα που αξίζουν προσοχής και το ρούμι είναι ένα εξ αυτών,υπάρχουν κι άλλα εκτός από το bacardi και το club,μην κάνετε στο ρούμι αυτό που άλλοι κάνουν στο whisky). Στόμα : Έντονο το ξύλο πλέον και αυτή η υπόγλυκη γεύση του ρούμι ευτυχώς έρχεται σε συνέχεια να εξισσορωπήσει τα πράγματα.Πάρα πολύ απαλό στην υφή του. Επίγευση : Μέτριας διάρκειας που αφήνει ίσως μια πικράδα ή για να το περιγράψω καλύτερα,η γεύση που αφήνει η οδοντογλυφίδα όταν την κρατάμε στο στόμα μας για ώρα. Γενικώς ένα all-around whisky,σίγουρα προσεγμένο στην παραγωγή του για να μην προκαλέσει αντιπάθειες.Από την άλλη δεν θα αποκτήσει ,πιστεύω, ποτέ και φανατικούς θαυμαστές.Συνοδεύει άψογα καλής ποιότητας καπνά.
  9. Η ιστορία μας ξεκινάει το 1840 όταν δύο αδέρφια , οι John και James Grant ,πρώην λαθρέμποροι και λαθροπαραγωγοί whisky με εμπειρία από την παλιότερη εργασία τους στις εγκαταστάσεις του Dandaleith κοντά στο Craigellachie,αποφασίζουν να ιδρύσουν νόμιμα το δικό τους αποστακτήριο. Επιλέγουν την πόλη του Rothes , της οποίας η εγγύτητα στη θάλασσα και το λιμάνι του Garmouth, ο ποταμός Spey που ρέει στα πόδια της και οι απέραντες εκτάσεις κριθαριού που απλώνονται τριγύρω της φαντάζει κάτι παραπάνω από ιδανική τοποθεσία για την έναρξη των εργασιών τους. Το Glen Grant γίνεται το πρώτο και μοναδικό νόμιμο αποστακτήριο της περιοχής για τα επόμενα 40 χρόνια και φτάνει σύντομα σε μια εντυπωσιακή παραγωγή για την εποχή της τάξεως των 180.000 λίτρων ετησίως. Μέχρι το 1872 και οι δύο ιδρυτές του έχουν αποβιώσει και η διοίκηση έχει περάσει στα χέρια του Young James "The Major" Grant ανιψιού του John.Ο "ταγματάρχης" ,όπως έμεινε γνωστός, ήταν άνθρωπος της πρωτοπορίας και του οραματισμού.Μεταξύ άλλων ήταν ο πρώτος άνθρωπος στα Highlands που απέκτησε αυτοκίνητο ,ήταν ο πρώτος που εγκατέστησε ηλεκτρικό φωτισμό στις εγκαταστάσεις του και αυτός που εισήγαγε τα ψιλόλιγνα stills καθώς και τα purifiers στο αποστακτήριό του για να δημιουργήσει αυτό που μέχρι σήμερα είναι διάσημο το Glen Grant,το φρέσκο ,δημητριακό και χλωμό απόσταγμά του. Το 1898 ο James χτίζει ένα νέο αποστακτήριο στον απέναντι ακριβώς δρόμο το οποίο ονομάζει Glen Grant No 2.Τα δύο αποστακήριο ενώνονται υπογείως με σωληνώσεις και εμφιαλώνουν ένα κοινό vatted whisky με το όνομα Glen Grant Whisky.Ουσιαστικά μια παράκαμψη του τότε ισχύοντος νόμου που απαγόρευε την λειτουργία δύο αποστακτηρίων υπό το ίδιο όνομα.Η μεγάλη καθίζηση στην αγορά του whisky οδήγησε στο κλείσιμο του νεοϊδρυθέντος αποστακτηρίου,που παρέμεινε κλειστό μέχρι το 1965 οπότε και επαναλειτούργησε με το όνομα Caperdonich λόγω του κοινού πηγαδιού από το οποίο αντλούν νέρο και τα δύο αποστακτήρια. Το 1972 η Glen Grant Distilleries Ltd ενώθηκε με κάποιες άλλες εταιρείες του χώρου,η μεγαλύτερη εκ των οποίων η Glenlivet ,και δημιουργούν την The Glenlivet Distilleries Ltd εως το 2006 οπότε και η Allied Domecq,ιδιοκτήτρια του Glenlivet,περνάει στα χέρια της Pernod Ricard ενώ η Glen Grant εξαγοράζεται από την Campari. Το Glen Grant είναι ένα από τα μεγαλύτερα σε πωλήσεις single malt παγκοσμίως με κύριες εξαγωγές στην Ιταλία,όπου η φρεσκάδα του και η 5ετής εμφιάλωσή του χαίρει μεγάλης εκτίμησης.Μόνο στη γείτονα καταναλώνονται πάνω από 500.000 κούτες το χρόνο.Εκτός αυτού το απόσταγμά του αποτελεί βασικό συστατικό του Chivas Regal. Οι βασικές του εμφιαλώσεις περιορίζονται στις : Glen Grant (Nas) - 40% Glen Grant - 5yo - 40% Glen Grant- 10yo - 40% στην αγορά θα βρείτε και πάμπολλες ανεξάρτητες εμφιαλώσεις που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
  10. Θα "σπάσω" για λίγο τη σιωπή μου απλά και μόνο για να συγχαρώ και να ευχαριστήσω εγκάρδια για την πολυαναμενόμενη παρουσίαση του "σοφού" καθώς είναι εμφανές ότι έβαλε πολλή ψυχή στο κείμενο.
  11. Το Laphroaig(la-froyg) που σημαίνει "στην κοιλότητα του πλατύ κόλπου" ιδρύθηκε από τα αδέρφια Donald και Axel Johnston.Όπως τα περισσότερα αποστακτήρια της εποχής ξεκίνησε την απόσταξη παράνομα και για να καλύψει τις ανάγκες τις τοπικής κοινωνίας.Ωστόσο λόγω αφ'ενός του νερού που χρησιμοποιούσαν και αφ'ετέρου της ικανότητας των αδερφών, το whisky τους άρχισε να αποκτά φήμη και οι άσημοι αγρότες άρχισαν να το πουλάνε και πιο έξω δεδομένης και της ευκολίας που προσέφερε το μέρος για λαθρεμπόριο. Λόγω της παράνομης δραστηριότητας κανείς δεν ξέρει πότε ακριβώς ιδρύθηκε το αποστακτήριο αν και επισήμως η αποδεκτή χρονολογία είναι το 1815. Το 1836 ο Donald Johnston εξαγόρασε το μερίδιο του αδερφού του και συνέχισε μόνος του την απόσταξη μέχρι τον τραγελαφικό του θάνατο,έπεσε μέσα σε ένα vatting σε επεξεργασία, το 1847. Ο γιός του ήταν πολύ μικρός για να αναλάβει κι έτσι το αποστακτήριο πέρασε πρόσκαιρα στην εταιρεία leasing του Walter Graham που τον καιρό εκείνο "έτρεχε" και το γειτονικό Lagavulin.Το 1857 ο Dugald Johnston αναλαμβάνει επίσημα εως και το θάνατό του το '77 οπότε και το κληροδοτεί στην αδερφή του και τον κουνιάδο του. Στο γύρισμα του 20ου αιώνα το αποστακτήριο,που ήδη έχει κερδίσει μεγάλη εκτίμηση στο χώρο,προσπαθεί να αποτινάξει την μεσολάβηση του Lagavulin που έχει ξεμείνει από την εποχή του leasing στον Graham.Τα δύο αποστακτήρια θα φτάσουν πολλές φορές στα δικαστήρια εως και το 1907 οπότε και λήγει το συμβόλαιο και το Laphroaig αρνείται να το ανανεώσει.Η Mackie and Co,τότε ιδιοκτήτρια του Lagavulin,σε αντίδραση κόβει την παροχή νερού.Αυτό τους οδηγεί σε νέο νομική κόντρα με νικητή το Laphroaig.Όμως η Mackie δεν σταματά εκεί.Προσλαμβάνει τον distillery manager του Laphroaig με στόχο να αντιγράψει τα stills του Laphroaig και να παράγει ένα πανομοιότυπο whisky.Αποτυγχάνει ξανά όπως και οι επανειλημμένη προσπάθειά της να εξαγοράσει το Laphroaig. Αυτό τελικά θα περιέλθει στα χέρια του Ian Hunter εν έτη 1921 ο οποίος θα διπλασιάσει την παραγωγή του το 1923 και θα εισάγει την μέθοδο ορίμανσης σε ex-bourbon βαρέλια.Είναι ο ίδιος άνθρωπος που την εποχή της ποτοαπαγόρευσης στην Αμερική πείθει τους τελωνιακούς ότι το whisky του είναι "οινόπνευμα για ιατρικούς σκοπούς" όταν τους δίνει να το μυρίσουν και πείθονται από την έντονη αύρα ιωδίου,που ακόμα και σήμερα το χαρακτηρίζει. Το 1930 η Bessie Williamson,ανηψιά του λογιστή του,έρχεται να εργαστεί περιστασιακά για το καλοκαίρι στο αποστακτήριο,μια δουλειά που κράτησε 40 χρόνια.Ο Ian της μεταλαμπαδεύει όλη τη γνώση του και πεθαίνοντας άκληρος της γράφει το αποστακτήριο στη διαθήκη του το 1954.Εν τω μεταξύ το αποστακτήριο στην διάρκεια του Β'Π.Π. μετατρέπεται σε φρουρά και διακόπτει προσωρινά την παραγωγή του. Τη δεκαετία του '60 η πραγματίστρια Bessie αντιλαμβάνεται πως για να ανταπεξέλθει στον ανταγωνισμό χρειάζονται κεφάλαια κι έτσι αποφασίζει να πουλήσει την εταιρεία στην Long John International .Το 1990 εξαγοράζεται από την Allied Domecq και το 2005 από την Fortune Brands Inc. Το 1994 ο Πρίγκηπας Κάρολος στην επίσκεψή του στις εγκαταστάσεις του απονείμει Βασιλικό Ένταλμα(Royal Warrant),μια τιμή που μόνο μέλη της βασιλικής οικογένειας μπορούν να απονείμουν και που ουσιαστικά σημαίνει ότι σύμφωνα με την προσωπική άποψη του Καρόλου το Laphroaig αποτελεί το κορυφαίο whisky στον κόσμο. Το Laphroaig εξάλλου διατηρεί ένα τύποις fun club το διάσημο "Friends of Laphroaig" εμφιαλώνοντας κατά καιρούς και ειδικές εκδόσεις μόνο για αυτούς.Απαραίτητη προϋπόθεση για να γίνει κάποιος μέλος είναι η αγορά τουλάχιστον μίας φιάλης για να εγγραφείτε μέσω του barcode της στο club. Οι ιδιαίτερες νότες του από φαινόλες,ιώδιο,πίσσα,φύκια,καπνό,τύρφη αλλά και μια ελαφριά γλύκα από εστέρες του δίνουν μια δύναμη σχεδόν βιομηχανικής έντασης.Παρότι πολλές φορές παρομοιάζεται με Diesel Oil δεν το εμποδίζει να είναι το Νο 5 best seller της Μ.Βρετανίας και από τα πιο αναγνωρίσιμα single malt παγκοσμίως.Η συνολική του παραγωγή ξεπερνάει πλέον τα 2 εκατ.λίτρα ετησίως. Το όνομα του Johnston εξακολουθεί να αναγράφεται στην ετικέτα. Από τις εμφιαλώσεις του μπορούμε να ξεχωρίσουμε τις : Laphroaig 10 Year Old Laphroaig Quarter Cask Laphroaig 10 Year Old Cask Strength Laphroaig 15 Year Old Laphroaig 30 Year Old Laphroaig 40 Year Old αλλά και δεκάδες special edition και ανεξάρτητες,αξίζει να σημειωθεί ότι το αποστακτήριο χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης από τους συλλέκτες
  12. Το Glenlivet βρίσκεται ακριβώς δίπλα στον ποταμό Livet στην περιοχή του Speyside,20 χλμ. βόρεια της πόλης Tomintoul.Επισήμως ιδρύθηκε το 1824,ουσιαστικά η χρονιά που του παραχωρήθηκε η νόμιμη άδεια λειτουργίας και που ήταν το πρώτο αποστακτήριο της περιοχής που την απέκτησε. Στα τέλη του 18ου με αρχές 19ου αιώνα στην ευρύτερη περιοχή λειτουργούσαν πάνω από 200 παράνομα αποστακτήρια κυρίως εξαιτίας του εύκολου εντοπισμού από μακριά των διωκτικών αρχών αλλά και της ιδανικής τοποθεσίας για απόσταξη.Διάσημα για τον ποιοτικό τους χαρακτήρα την εποχή εκείνη,τα παράνομα αποστακτήρια υπέστησαν εξαντλητικό διωγμό ύστερα από την ψήφιση του Excise Act το 1823 με αποτέλεσμα μέχρι το 1834 το μόνο νόμιμο αποστακτήριο της περιοχής να είναι αυτό του Glenlivet.Βέβαια αυτό είχε σαν άμεσο αντίκτυπο την απειλή ακόμα και της ίδιας της ζωής του ιδρυτή George Smith,που λέγεται ότι του δόθηκαν σας δώρο από τον άρχοντα του Aberlour δύο πιστόλια για την προστασία του,καθώς θεωρήθηκε ότι ξεπουλήθηκε στην κυβέρνηση και ότι κατέδωσε ακόμα και τους φίλους του. Στην ανάπτυξη του αποστακτηρίου βοήθησε πολύ και ο γιός του John Gordon Smith ο οποίος και τον διαδέχτηκε μετά τον θάνατό του το 1871. Η εξάλειψη του ανταγωνισμού προφανώς ευνόησε τον Smith ο οποίος στις αρχές του 1830 παρήγε 2.000 λίτρα την εβδομάδα.Στην προσπάθεια επέκτασης των εγκαταστάσεων για να αυξήσει την παραγωγή του υπενοικίασε γη από τον Δούκα του Gordon και έχτισε νέες εγκαταστάσεις μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά από τις αρχικές. Βαρέλια του "αληθινού Glenlivet" βρίσκονταν στα κελάρια των πιο επιφανών αντρών της περιοχής και η ιστορία θέλει ο Βασιλιάς Γεώργιος 4ος στην επίσκεψή του στο Εδιμβούργο να λέει ότι "πίνει μόνο whisky και είναι θαυμαστής του Glenlivet".Εξάλλου το αποστακτήριο είχε ήδη κερδίσει την βασιλική σφραγίδα. Τέτοια ήταν η φήμη του την εποχή εκείνη ώστε οι έμποροι των πόλεων να ζητούν whisky από το Glenlivet.Αυτό όμως είχε ως αποτέλεσμα να αρχίσουν κι άλλα αποστακτήρια να χρησιμοποιούν το όνομα και μάλιστα όχι μόνο τα άλλα τρία της περιοχής αλλά συνολικά 18 εντελώς άσχετα με το Livet.Τελικά το αποστακτήριο το 1880 κέρδισε την αποκλειστική χρήση του "The Glenlivet". Ήδη από τα 1860 οι Smiths συνεργαζόντουσαν με τον Andrew P. Usher (έναν από τους πρώτους blenders της Σκωτίας) ο οποίος και εισήγαγε την ιδέα της εξαγωγής whisky προς όλη την χώρα αλλά και το εξωτερικό με αποτέλεσμα την περαιτέρω αύξηση της παραγωγής,με την προσθήκη δύο νέων άμβυκων,ώστε να καλυφθεί η ζήτηση. Το 1901 τον John Gordon Smith διαδέχτηκε ο ανηψιός του George Smith Grant και αυτόν με τη σειρά του το 1921 ο Captain W.H. Smith Grant.Ύστερα από πολλές συγχωνεύσεις(κυρίως με την Glen Grant και την Longmorn) η ανεξαρτησία της The Glenlivit Distillers Ltd. έλαβε τέλος ύστερα από την εξαγορά της από τον κολοσσό με το όνομα Seagram's το 1977 η οποία και ανήκει πλέον στο όμιλο Pernod Ricard. Γνωστό για την πολύ απαλή υφή του και τα ανθώδη αρώματά του,το Glenlivet εμφιαλώνει τον τρομακτικό αριθμό των 4.000.000 μπουκαλιών το χρόνο καθιστόντας το ως το 3ο σε πωλήσεις παγκοσμίως single malt whisky. Στο πλούσιο range του περιλαμβάνονται τα : The Glenlivet 12 Year Old The Glenlivet 12 Year Old French Finish The Glenlivet 12 Year Old American Oak Finish The Glenlivet 15 Year Old The Glenlivet French Oak Reserve 15 year old The Glenlivet 18 Year Old The Glenlivet Archive 21 Year Old The Glenlivet XXV The Glenlivet Distillery Edition 16 Year Old The Glenlivet Nadurra 16 Year Old The Glenlivet Cellar Collection 1959, 1964, 1967, 1972, 1983, The Glenlivet Cellar Collection 30 years old American Oak The Glenlivet Vintages 1967, 1968, 1969, 1970, 1972 ......και πλήθος ανεξάρτητων
  13. Η νήσος του Arran,μια από τις πιο όμορφες και διάσημες της Σκωτίας,βρίσκεται στη δυτική ακτή μεταξύ του Ayrshire και του Kintyre.Έχει ονομαστεί "Η μικρογραφία της Σκωτίας" καθώς συνδιάζει την ποικιλομορφία των τοπίων της κυρίως χώρας και γι'αυτό χαίρει και μεγάλης εκτίμησης ως τόπος διακοπών για τους Σκωτσέζους και όχι μόνο. Παρότι το αποστακτήριο ιδρύθηκε πολύ πρόσφατα στο νησί,μόλις το 1995, το μέρος δεν είναι αμαθές στην παρασκευή του.Στις αρχές του 19ου αιώνα λειτουργούσαν εδώ πάνω από 50 παράνομα αποστακτήρια τα οποία και ελέγετω ότι ήταν τόσο υψηλής ποιότητας πού μόνο με αυτά του "Glen of Livet" μπορούσαν να συγκριθούν. Με έδρα την πόλη της Lochranza,ιδρύθηκε από τον Harold Currie(πρώην Managing Director της Chivas και παλιότερα εργαζόμενου στην Pernod Ricard) ακολουθώντας και μία έρευνα του Τμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης που όριζε το μέρος ως ιδανικό για τρείς βασικούς λόγους.Την καθαρότητα του νερού που πηγάζει από το Loch na Davie,το ιδανικό μικροκλίμα που δημιουργείται και με τη βοήθεια του Ρεύματος του Κόλπου και συμβάλει στην γρήγορη ορίμανση του αποστάγματος και ασφαλώς την φήμη που ακολουθούσε το μέρος άπό το παρελθόν για παραγωγή υψηλού επιπέδου,αν και παράνομη. Περισσότεροι από 1.000 άνθρωποι παρευρέθησαν στα εγκαίνια των εγκαταστάσεων στις 14.29 της Πέμπτης 29 Ιουνίου 1995.Στην συγκέντρωση των 1,2 εκ.λιρών του αρχικού κεφαλαίου μεγάλο ρόλο έπαιξαν οι πωλήσεις 2.500 υποσχετικών τίτλων(bonds) για απόκτηση των πρώτων εμφιαλώσεων ύστερα από έξι χρόνια(μια μέθοδος που ακολούθησαν κι άλλοι από τότε). Σε συνέχεια της δυναμικής εισόδου του στην αγορά εγκαινίασε το 1997 το vistor's center παρουσία της ιδίας της Α.Μ. της Βασίλισσας αποκομίζοντας ταυτόχρονα και το βραβείο του "highly commended" από τον αντίστοιχο Σκωτσέζικο ΕΟΤ.Μια ακόμα μεγάλη επιτυχία του αποστακτηρίου ήταν η κατοχύρωση του δικαιώματος χρήσης του ονόματος του Robert Burns,εθνικού ποιητή της χώρας. Έχει παραγωγική ικανότητα 750.000 λίτρων ανά έτος και αποθηκεύει σε δύο δικές του αποθήκες on site αλλά και στο Springbank. Για τα χρόνια λειτουργίας του οι εμφιαλώσεις του έχουν κριθεί από μερικούς ως φλύαρες και παραθέτω μερικές από αυτές : Arran 43% No Age Statement Arran 46% No Age Statement Arran Aged 10 years Arran Malt 100 proof Arran Cask Strength Arran Cask Strength in various casks finishes Brandy, Bordeaux, Calvados, Cognac, Cream Sherry, Marsala, Port, Rum, Sherry Arran First Arran 1996 Vintage Collection Arran 10-year-old Anniversary
  14. Το Glenkinchie,ένα από τα τελευταία εν ενεργεία αποστακτήρια των Lowlands,βρίσκεται 15 μίλια νοτιοανατολικά του Εδιμβούργου,στις παρυφές των λόφων Lammermuir,σε μια περιοχή γνωστότερη ως "Ο κήπος της Σκωτίας",εξ αιτίας των εύφορων εδαφών της. Δύο ντόπιοι αγρότες,τα αδέρφια George & John Rate,ίδρυσαν το αποστακτήριο μεταξύ του 1825 και του 1833.Αρχικά το ονόμασαν Milton Distillery αλλά το 1837 του έδωσαν το όνομα Glekinchie πιθανότατα γιατί η ονομασία Milton χρησιμοποιείτω την εποχή εκείνη από το Strathisla.H ονομασία προέρχεται από την πεδιάδα(Glen) του Kinchie Burn που διασχίζει την πόλη του Pencaitland που είναι χτισμένο. Το 1853 τα αδέρφια χρεοκωπούν και πουλάνε τις εγκαταστάσεις σε έναν άλλο αγρότη ο οποίος τις εκμεταλλεύεται ως ξυλουργείο και βουστάσιο! Το 1881 περνάει στην κατοχή μιας κοινοπραξίας εμπόρων και blenders από το Εδιμβούργο οι οποίοι προχωρούν σε εντατική ανακαίνιση των εγκαταστάσεων για 10 ολόκληρα χρόνια παραδίδοντας στο τέλος της το διάσημο αποστακτήριο-χωριό με τα κόκκινα τούβλα που στέκεται ως σήμερα εκεί και που περιλαμβάνει εκτός των χώρων εργασίας ,οικίες για τους εργαζόμενους και χώρους αναψυχής μεταξύ των οποίων κι ένα γήπεδο bowls. Η παραγωγή ξαναρχίζει κανονικά το 1891 και μάλιστα θα διατηρήσει τα δικά του maltings μέχρι το 1969. Ύστερα από την κρίση του 'Α Π.Π. πέντε αποστακτήρια της περιοχής θα προχωρήσουν σε συνεταιρισμό δημιουργώντας την Scottish Malt Distillers.Από αυτά μόνο το Glenkinchie θα επιζήσει τελικά μέχρι τις μέρες μας,τα υπόλοιπα τέσσερα ήταν τα Grange, Clydelsdale, St Magdalene και Rosebank. Γνωστό και ως "Το malt του Εδιμβούργου", διατηρεί δύο από τα μεγαλύτερα stills της Σκωτίας και κόντρα στην παράδοση των Lowlands ακολουθεί διαδικασία διπλής απόσταξης.Σχετικά άσημο whisky, κατάφερε να κάνει την έκρηξή του στην αγορά όταν το 1989 επελέγη από την Diageo να εκπροσωπήσει την περιοχή στην σειρά των Classic Malts. Παράγει 1,6 εκ.λίτρα το χρόνο και εμφιαλώνει στο Leven της Γλασκώβης.Διατηρεί επίσης ένα αξιόλογο visitor's center που λόγω και της εγγύτητας του αποστακτηρίου στο Εδιμβούργο προσελκύει πάνω από 40.000 επισκέπτες ετησίως. Δύο μόλις οι κύριες εμφιαλώσεις του,αυτή των 10 ετών(αντικαταστάθηκε πρόσφατα από το 12) και η 14 ετών double matured σε amontillado sherry casks.Πιθανόν να συναντήσετε και την πιο σπάνια των 20 ετών αν ψάξετε λιγάκι.
  15. Όνομα : Auchentoshan (προφ. OchunTOshun) Περιοχή : Lowlands Γειτνιάζει με : Glengoyne,Littlemill,Loch Lomond Έτος Ίδρυσης : 1823 Όνομα Πηγής : Loch Cochno Άμβυκες : 1 Wash,1 Middle,1 Spirit Χωριτικότητα : 1.65 εκ. λίτρα/έτος Ιδιοκτησία : Suntory Διεύθυνση : Dalmuir, Clydebank, Dunbartonshire, G81 4SG Ιστοσελίδα : www.auchentoshan.com Χτισμένο βορειοδυτικά της Γλασκώβης,στους πρόποδες των Old Kilpatrick Hills και πάνω από τον ποταμό Clyde που κάποτε θεωρείτω η πύλη της Σκωτίας προς τον υπόλοιπο κόσμο,το Auchentoshan(που σημαίνει η "γωνία του λιβαδιού") ιδρύθηκε από τον John Bulloch το 1823 με την αρχική ονομασία Duntocher Distillery. Το 1834 η τότε Bulloch & Co Ltd πούλησε το αποστακτήριο στους John Hart και Alexander Filshie που του έδωσαν το σημερινό του όνομα.Μέχρι το 1923 έχει αλλάξει τρείς φορές ιδιοκτήτη και έχει υποστεί μια μεγάλη ανακαίνιση κοντά στο 1865. Την 13η & 14η Μαρτίου 1941 η Γερμανική Luftwaffe βομβαρδίζει τις όχθες και τις αποβάθρες του ποταμού Clyde κατά τη διάρκεια των οποίων ισοπεδώνονται οι αποθήκες υπ'αριθμόν 1,2 και 3 του αποστακτηρίου παίρνοντας μαζί τους σχεδόν 1 εκατομμύριο λίτρα whisky.Η απόσταξη μετά την καταστροφή ξανάρχισε στις 3 Φεβρουαρίου του '48. Το 1984 και αφού έχει αλλάξει ήδη το '69 μια φορά χέρια καταλήγει στην Morrison Bowmore Distillers Ltd(που με τη σειρά της πέρασε αργότερα στην ιδιοκτησία της Ιαπωνικής Suntory) η οποία και προχωράει σε πλήρη ανανέωση των εγκαταστάσεων που διατηρούνται μέχρι σήμερα. Το Auchentoshan, ένα από τα μόλις τρία εν ενεργεία αποστακτήρια των Lowlands(μάλιστα έχει την ιδιαιτερότητα ότι η πηγή από την οποία προμηθεύεται νερό θεωρείται Highland),διατηρεί την παράδοση που θέλει τα whisky της περιοχής να αποστάζονται τρείς φορές για να αποκτήσουν πιο απαλή υφή και ελαφριά γεύση. Χαρακτηριστικές εμφιαλώσεις : Auchentoshan Select Auchentoshan 10 Years Old Auchentoshan 17 Years Old Auchentoshan 21 Years Old Auchentoshan Three Wood
×
×
  • Create New...