Jump to content

Wisdom

HMWS
  • Posts

    2,464
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    17

Everything posted by Wisdom

  1. Περίεργο tasting λόγω της προσμονής των εγκαινίων. Από τη μία η αϋπνία της προσμονής, η συγκίνηση και ο ρομαντισμός ταιριάζουν πολύ με ουισκοποσία. Από την άλλη όλα τα παραπάνω λειτουργούν ως εμπόδια σε ένα σχολαστικό και αντικειμενικό tasting. Τέλος πάντων, θα προσπαθήσω να μην πιω, αλλά να δοκιμάσω. Όσο μπορώ. Χρώμα: Μετά από ένα σύντομο χρωματιστό διάλειμμα, επιστρέψαμε στα ανοιχτόχρωμα. Λευκό κρασάκι (πάμε για non-coloured λοιπόν). Υφή: Οπτικά μοιάζει υδαρές/νερουλό. Σκέφτομαι ότι το στόμα θα με διαψεύσει, καθώς οι περισσότεροι που έγραψαν πριν από εμένα το βρήκαν ελαιώδες. Δάκρυα: Λεπτά, αραιά και γρήγορα. Μοιάζει για νεαρό απόσταγμα. Μύτη: Πρώτα σκάει μια ευχάριστη (για εμένα) κάπνα. Επιτέλους ρε παιδιά, ένα peated whisky! Θα μου πεις, τι περίμενες από κάποιον με τέτοιο nickname; Παρόλα αυτά μπράβο @Islaynder ! Πίσω από την κάπνα διακρίνω φρεσκοπλυμένο και φρεσκοκομμένο λάχανο. Ακολουθεί λίγο βερνίκι ξύλου, όχι πολύ έντονο όμως. Κάπου στο τέλος βρίσκω νότες μπανάνας που τη φαντάζομαι κομμένη σε ροδέλες να μουλιάζει σε ρηχό πιάτο με χυμό φράουλας. Στόμα: Εδώ εισπράττω μια μεγάλη απογοήτευση. Η μύτη με είχε προετοιμάσει για ένα Laphroaig ή Bowmore, αλλά η γεύση είναι δυστυχώς ρηχή, φτωχή και μονοδιάστατη. Πίσω από το αλκοόλ (υπολογίζω γύρω στο 46%) έρχεται μαύρο πιπέρι, αλλά όχι το αλάτι που βρήκαν οι περισσότεροι και σίγουρα όχι η αλμύρα που περίμενα και θα ήθελα. Επιβεβαιώνεται απόλυτα η εικόνα των δακρύων που με προετοίμασε για πολύ νεαρό whisky, τόσο που θα μου κάνει μεγάλη εντύπωση αν δεν είναι NAS. Στο στόμα αποτυγχάνω να διακρίνω ή να επιβεβαιώσω έστω και ένα από τα αρώματα που βρήκα στη μύτη, εκτός βέβαια από την προφανή κάπνα. Λέω κάπνα και όχι τύρφη, για να διαχωρίσω λίγο την ξηρή καπνίλα, από τη νωπή τύρφη. Η άλλη έκπληξη είναι πως στο στόμα επιβεβαιώνεται η υδαρής όψη του που έγραψα παραπάνω. Επειδή είναι αρκετοί εκείνοι που ανέφεραν ότι είναι ελαιώδες, αναρωτιέμαι μήπως έχω εγώ διαφορετικά κριτήρια ως προς το τι είναι νερουλό και τι ελαιώδες. Πάντως μου μοιάζει με ένα πολύ νεαρό whisky που βγήκε από τον άμβυκα σε πολύ υψηλούς αλκοολικούς βαθμούς, μετά του πρόσθεσαν νερό, το άφησαν σε ex-bourbon βαρέλι για 4-5 χρόνια και το εμφιάλωσαν βιαστικά για εμπορικούς λόγους. Επίγευση: Το τελείωμα είναι μέτριας διάρκειας. Πάλι βγάζει πιπέρι. Αυτή τη φορά ευτυχώς αφήνει και λίγη αλμύρα που διασκεδάζει λίγο τις κακές εντυπώσεις που μου άφησε το σώμα του, αλλά και πάλι θα ήθελα περισσότερη. Σε καμία περίπτωση δεν θα το χαρακτήριζα maritime malt. Peated ναι, αλλά όχι maritime. Πάμε τώρα στα δύσκολα της μαντεψιάς. Κάπου διάβασα παραπάνω για Laphroaig. Το μόνο που βρίσκω από Laphroaig είναι ο καπνός και ίσως το χρώμα. Αν είναι όντως Laphroaig σημαίνει ότι έχουν γεράσει εντελώς τα εγκεφαλικά μου κύτταρα και θα πρέπει να παραδώσω την κάρτα μέλους της HMWS και να ασχοληθώ με τον φιλοτελισμό. Για να αφήσω πάντως μια χαραμάδα, ανατρέχοντας στα βουνά από tasting notes μου, διαπιστώνω ότι ανάλογα ευρήματα είχα βρει παλιότερα στο Laphroaig Triplewood 48%. Παρόλα αυτά αποκλείεται να πάω προς τα εκεί. Αντίθετα το μυαλό μου γυρνάει έντονα γύρω από το Talisker Storm 45.8%. Πραγματικά οι γευστικές σημειώσεις μου γι αυτό είναι σχεδόν ολόιδιες. Θα πήγαινα σίγουρα σε αυτό, αν δεν ήξερα ότι το Talisker Storm είναι coloured. Δεν είναι ιδιαίτερα σκουρόχρωμο βέβαια, αλλά παρόλα αυτά θα πρέπει να το αποκλείσω. Η επόμενη σκέψη μου είναι το Smokehead Unfiltered 46%. Και σε αυτό τα χαρακτηριστικά ταιριάζουν αρκετά. Επειδή όμως ο @apo21 με πρόλαβε και έχει ήδη πει ένα άλλο Smokehead, θα πάω τελικά στο Kilchoman Machir Bay 46%, έτσι για τον κουβά, μια και θυμάμαι ότι αυτό μου είχε αφήσει λίγο καλύτερες εντυπώσεις. Ευχαριστώ πολύ @Islaynder!
  2. Τώρα κάνω το tasting, αλλά κρατάω χειρόγραφες σημειώσεις και θα τις καθαρογράψω αύριο (πιο σωστά σήμερα Παρασκευή). Ελπίζω να προλάβω πριν το απόγευμα, γιατί μετά έχει … εγκαίνια.
  3. Το πάλεψα πολύ να έρθω, αλλά δυστυχώς δεν θα τα καταφέρω. Κρίμα, γιατί ήθελα πολύ να σας δω όλους και λίγο περισσότερο@Abulafia και @jbelig . Καλά να περάσετε κι ανεβάστε πολλές φωτογραφίες please!
  4. Πού χάθηκες εσύ τόσα χρόνια ρε γίγαντα; Welcome back!
  5. Χμμμ. Συνδυασμός Bourbon (ως όνομα μαγαζιού όμως) και υποβρυχίου (σφηνάκι εντός μπύρας) και αρκετών παλαιών μελών του forum τι μου θυμίζει να δεις, τι μου θυμίζει...
  6. Συμφωνώ με @mallios και @Celtic. Σε όλους μας φάνηκε ακριβή η τιμή, αλλά αν τελικά αναλύσεις όλα αυτά που σωστά αναφέρθηκαν, φαίνεται δικαιολογημένη, παρότι μας πονάει. Εγώ έχω επιπλέον λόγους να γκρινιάζω, καθώς δεν είμαι συλλέκτης whisky και ποτέ δεν έχω πουλήσει μπουκάλι, συνεπώς η αύξηση της τιμής λόγω του περιορισμένου αριθμού φιαλών δεν μου αφήνει κάποια αξία, παρόλα αυτά την κατανοώ και γι αυτό έσπευσα να αγοράσω έστω μία φιάλη. Αν η τιμή ήταν μικρότερη μάλλον θα έπαιρνα και δεύτερη, δεδομένης της ιστορικής συγκυρίας. Η μόνη μου διαφωνία με @Celtic είναι πως όντως κάποιες φορές ο γραπτός του λόγος μπορεί να παρεξηγηθεί ως απότομος ή και εν δυνάμει επιθετικός, ειδικά από όσους δεν τον γνωρίζουν προσωπικά. Η ιδιότητά του δε ως διαχειριστή του forum καθιστά ακόμα πιο επιτακτική την ανάγκη να στρογγυλεύει λίγο τη γραπτή του έκφραση, καίτοι ένα τέτοιο στρογγύλεμα δεν ταιριάζει καθόλου στον ευθύ του χαρακτήρα, ώστε να μην αποθαρρύνει ειδικά τα νέα μέλη, που ενδέχεται να νιώσουν αφιλόξενα. Όσο για τον παρακάτω αστεϊσμό: καλύτερα να μην υπήρχε, γιατί μέχρι κι εγώ στην αρχή ψάρωσα ότι όντως κλειδώθηκε το topic
  7. Δεν το είχα καν σκεφτεί αυτό. Sorry, δεν έχω έρθει ποτέ στο συγκεκριμένο μέρος. Point taken. Μεγάλη κουβέντα ανοίγεις που δε νομίζω να θέλουμε να κάνουμε, θα αρκεστώ πάντως να πω ότι θεωρώ μια τέτοια στάση, υποτίθεται έναντι κρατικών θεσμών ξένου κράτους για αμαρτίες του παρελθόντος, από κοντόφθαλμη ως υποκριτική, γιατί με την ίδια λογική εμείς ως Έλληνες με μακραίωνη ιστορία, θα έπρεπε να το κρατάμε μανιάτικο σε όλες τις μεγάλες δυνάμεις (και όχι μόνο) που κάποια στιγμή όλο και κάποιο μεγάλο κακό μας έκαναν. Ακόμα περισσότερο δε, όταν η μήνις μας αυτή στρέφεται εναντίον προσώπων & θεσμών που δεν είχαν εκτελεστική εξουσία, όπως βασιλείς σε βασιλευόμενες δημοκρατίες και πρόεδροι σε προεδρευόμενες δημοκρατίες.
  8. Έχω μια πρόταση για τη μάζωξη της 26/9. Μπορεί ακόμα να μην ξέρω αν θα μπορέσω να έρθω, πάντως την ιδέα μου θα την πω. Αφορμή ήταν το post του @avaton εδώ: Αν και θα είναι ακριβώς μία εβδομάδα μετά την κηδεία της, ανεξαρτήτως της άποψης που μπορεί να έχει ο καθένας γι αυτήν, επειδή κανείς δεν αμφισβητεί ότι υπήρξε μια πολύ σημαντική προσωπικότητα για πολλές δεκαετίες, προτείνω να ονομάσουμε τη συγκεκριμένη μάζωξη ως "In memoriam of H.M. Queen Elizabeth II" και να δοκιμάσουμε μόνο whiskies που συσχετίζονται με κάποιον τρόπο με την περίσταση. Παραδείγματα: Royal Lochnagar (είναι walking distance από το Balmoral Castle όπου πέθανε), Bowmore (πολύ γνωστό το Queen's Cask), Laphroaig (ως το αγαπημένο whisky του νέου βασιλιά Καρόλου), Glenturret (ως η επιλογή του νέου διαδόχου του θρόνου William), Royal Brackla (διατηρεί από πολύ παλιά το moto "The King's own whisky"). Άλλα υποψήφια whiskies είναι κάποια από τις δεκάδες επετειακές εμφιαλώσεις (π.χ. golden jubilee κλπ). Και είμαι βέβαιος ότι θα υπάρξουν κι άλλες προτάσεις από άλλα μέλη. Τι λέτε;
  9. Μερικά χρόνια πριν, στη Χίο, ένας φίλος μου έλεγε μια επιχειρηματική ιδέα που είχε. Η ιδέα του τότε μου είχε φανεί μέτρια σε έμπνευση και εξαιρετικά δύσκολη σε υλοποίηση. Ήμουν ευγενικός μαζί του, δεν τον αποπήρα, αλλά κατάλαβε τις επιφυλάξεις μου. Μέσα μου παίζει να τον ψιλοκορόιδευα κιόλας. Τον συγκεκριμένο φίλο μου τώρα για να του ευχηθώ στη γιορτή του πρέπει να αφήσω μήνυμα στη γραμματέα του, καθότι η επιχειρηματική του ιδέα, όχι μόνο υλοποιήθηκε, αλλά τον κατέστησε και πολύ πλούσιο. Από χθες γυροφέρνει στο μυαλό μου μια συζήτηση που είχαμε με τον @mallios πριν καμιά 15αριά χρόνια, ενώ πίναμε κάτι παλιο-whiskies, που μας έλεγε ότι του είχε καρφωθεί στο μυαλό να γίνει εμφιάλωση σε βαρέλι ex vinsanto. Τη συγκεκριμένη συζήτηση την επανέφερε αρκετές φορές, σε σημείο εμμονής. Ένα μικρό δείγμα είναι εξάλλου και ο παραπάνω γραπτός διάλογος στο forum. Παρόμοιες σκέψεις είχα και τότε στο μυαλό μου: "Δεν είναι κατάλληλο το vinsanto", "Kαμία σχέση με bourbon ή sherry", "Άντε να συνεργαστούν οι Έλληνες με Κέλτες και Αγγλοσάξονες",. "Ποιος θα μπορέσει ποτέ να ασχοληθεί και να το τρέξει" κλπ. Να που χθες η παραπάνω ιδέα του @mallios και μερικών ακόμα συμφορουμιτών πήρε σάρκα και οστά! Δεύτερη φορά που δαγκώνω τη γλώσσα μου. Δεύτερη φορά που χαίρομαι που η επιτυχία ενός φίλου μου διαψεύδει τη δική μου απαισιοδοξία και διστακτικότητα. Έκατσα και το φιλοσόφησα λοιπόν. Σχεδόν όλοι μας έχουμε κάποια όνειρα, ή κάποιες ιδέες που μας φαίνονται έξυπνες. Οι περισσότεροι, λίγο ως πολύ, είμαστε σε κάποιες στιγμές της ζωής μας dreamers. Αυτό όμως που μας διαφοροποιεί από τους ελάχιστους που καταγάγουν επιτυχίες όπως τα παραπάνω δύο παραδείγματα, είναι ότι δεν είμαστε doers, ή τουλάχιστον δεν είμαστε doers των δικών μας dreams, παρά μόνο ίσως κάποιων άλλων, ως υπάλληλοι, μεροκαματιάρηδες ή και ελεύθεροι επαγγελματίες που απλά ακολουθούμε την πεπατημένη. Μας λείπει ο συνδυασμός του think out of the box and then go for it, που λένε και στο χωριό μου. Χαίρομαι λοιπόν που έχουμε μαζί μας έναν dreamer που είναι επίσης και doer, που έκανε ένα από τα όνειρά του στόχο και τελικά τον πέτυχε. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για τον εξαιρετικό Σέργιο Φλωρίδη, αλλά εδώ επικεντρωνόμαστε στα του οίκου μας, γι αυτό εξάλλου επέλεξα να ανοίξω αυτό το νήμα στο "σχετικά με το WhiskyForum θέματα". Φίλε @mallios σου βγάζω το καπέλο και προτρέπω όλους, και ειδικά τους νεότερους, να μη διστάζουν ούτε στιγμή να μετατρέπουν τα όνειρά τους σε στόχους και στη συνέχεια να εργάζονται σκληρά και επίμονα για να επιτύχουν. Slainte! ή καλύτερα Yamas!
  10. Κοίτα να δεις κάτι ρεζιλίκια! Ευτυχώς έχω ένα κλειστό σπίτι, θα σφαχτεί σύντομα.
  11. Δεν περίμενα ότι θα προλάβαινα τον @DMTK φέτος. Αλλά βλέπεις το έχει ρίξει στην υγιεινή διατροφή τελευταία. https://burgerfest.gr/ Το Burger Fest, το πρώτο και μεγαλύτερο ελληνικό food festival αφιερωμένο στο burger, επιστρέφει για έβδομη φορά για δύο ζουμερά και γευστικά τριήμερα! Από την Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου έως και την Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου, και από την Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου έως και την Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου, το Burger Fest 2022 μετατρέπει την ΑΓΟΡΑ του Ο.Α.Κ.Α. στο Μαρούσι στο σημείο συνάντησης των απανταχού burger lovers. Η Ολυμπιάδα των burger επιστρέφει για άλλη μια χρονιά, στην Αθήνα! 16, 17, 18 & 23, 24, 25 Σεπτέμβρη στο Ο.Α.Κ.Α στο Μαρούσι! Το Burger Fest, το πρώτο και μεγαλύτερο food festival στην Ελλάδα αφιερωμένο στο burger, επιστρέφει για έβδομη φορά για δύο ζουμερά και γευστικά τριήμερα! Το φετινό Burger Fest ‘22 δεν είναι απλή υπόθεση. Είναι #BurgerOlympics! Θα έχουμε ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ! Παρασκευή 16/9: Good Job Nicky 22:00, Nalyssa Green 20:00, Dj set από τον Μάνος Κ. Σάββατο 17/9: The Four Owls (UK) 22:00, Λόγος Απειλή 20:00. Dj set από τον Kill Emil και τον Chino Κυριακή 18/9: Planet of Zeus 22:00, Void Droid 20:00, Dj set από τον Sin&Soul και την Short Lady Παρασκευή 23/9: Solmeister x Marseaux 22:00 , Strawberry Pills 20:00, Dj set από τον Dj Snatch Σάββατο 24/9: Delinquent Habits (USA) 22:00, Reverie (USA) 20:00, Dj set από τον Noiz και τον Mike Karkas Κυριακή 25/9: Blend Mishkin & Roots Evolution 22:00, Bazooka 20:30, Rsn & The Electric Quartet ft. MC Yinka 19:00, Dj set από τους Global Club και την Short Lady Θα έχουμε BURGERS! Πάνω από 15 burger houses, αλλά και γλυκές λιχουδιές σε περιμένουν στην Αγορά του Ο.Α.Κ.Α στις 16-18 & 23-25/9 για ένα διασκεδαστικό sprint. Κάποια από τα Burger Houses που θα γευτούμε στο Burger Fest είναι: Serial Grillers, Melt Burgers, Hoggies, Μπαρ Μπεε Κιου, Tyler’s, Jackaroo, Guerilla Chef, Raw Street Burgers, Τσίκεν the Van, Athens Vegan Burgers, RnD Burgers, Smash ‘n Bun, 13 Sweet & Salty, Jailbirds Chicken και άλλα που θα ανακοινωθούν σύντομα. Δεν θα λείψουν όμως και οι γλυκές αμαρτίες από Καμινάδα και Λουκουμάδες Μποέμ.
  12. Σκούρυναν τα πράγματα. Αναφέρομαι στο χρώμα του που κάνει έντονη αντίθεση με τα προηγούμενα ανοιχτόχρωμα δείγματα και που εμένα μου θυμίζει κεχριμπάρι. Στη μύτη στην αρχή φλούδες νερατζιών και φρεσκοκομμένο σέλερι. Μετά από λίγο σα να μυρίζω γλυκό λευκό κρασί. Περίεργη αίσθηση για μύτη. Συνήθως κάτι τέτοιο το ανακαλύπτεις μετά τη δοκιμή στο στόμα. Θυμίζει και λίγο κάτι ρακόμελα που σερβίρουν σε ταβέρνες για επιδόρπιο. Αραιωμένο μέλι με ελάχιστη κανέλλα, σαν σιρόπι σε λουκουμάδες που έχει μείνει αρκετή ώρα σερβιρισμένο. Μου γαργαλάει τη μύτη και κάτι βοτανικό που δεν μπορώ να διακρίνω εύκολα, αλλά είναι τόσο έντονο που φοβάμαι να εισπνεύσω περισσότερο μην ξυπνήσει κάποια από τις αλλεργίες μου. Δεν ξέρω πώς αναγιγνώσκονται όλα αυτά, αλλά η μύτη του μου άρεσε πάρα πολύ, σε σημείο διασκεδαστικής απόλαυσης που δεν θέλω να πάω παρακάτω. Πραγματικά φίνα, ποιοτική και εξαιρετική η μύτη του, έχω ήδη ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά! Ομολογώ πως περίμενα να απογοητευτώ στο στόμα. Κάτι οι μεγάλες προσδοκίες που μου καλλιέργησε η εξαιρετική μύτη του, κάτι τα περισσότερα σχόλια των προηγούμενων που δεν ήταν και πολύ διθυραμβικά, περίμενα κάτι πιο flat. Κάθε άλλο! Από την πρώτη γουλιά με κέρδισε αμέσως. Διατηρώ μια επιφύλαξη γιατί δεν έχει περάσει μισή ώρα από ένα αρκετά βαρύ δείπνο, αλλά το πρώτο που μου έκανε θετική εντύπωση ήταν μια θάλασσα αλμύρας που κατέκλυσε το στόμα μου. Ευχάριστη έκπληξη, καθώς η μύτη δεν προδιαθέτει για κάτι τέτοιο. Πραγματικά μου προξενεί εντύπωση που κανείς από τους υπόλοιπους δεν επεσήμανε αυτή την έντονη αλμύρα, η οποία με κάνει αμέσως να σκέφτομαι παραθαλάσσια και ανεμοδαρμένα αποστακτήρια της Σκωτίας. Μετά την αλμύρα έρχεται και το έντονο πιπεράκι για να γίνει ακόμα πιο νόστιμο το αποτέλεσμα. Στο δούλεμα στο στόμα μου βγάζει κάποιο παράγωγο πετρελαίου, κάτι μεταξύ κηροζίνης και WD40, αλλά ούτε αυτό μου είναι δυσάρεστο. Οι αλκολικοί του βαθμοί δεν μου φαίνονται ούτε λίγοι, ούτε πολλοί. Θα έλεγα κάτι μεταξύ 46% και 48%, χωρίς να είμαι και βέβαιος. Η επίγευσή του είναι επίσης καλή αν και μέτρια σε διάρκεια. Σε αντίθεση με μύτη και στόμα, στο τελείωμα αφήνει πιο απαλές νότες δημητριακών, όχι χλωρών. Κάτι σαν θερισμένο χωράφι προς το τέλος του καλοκαιριού. Πάμε τώρα στο δύσκολο κομμάτι της μαντεψιάς. Το χαρακτηριστικό που θα αναζητήσω περισσότερο είναι και το πιο έντονο κατά τη γνώμη μου, δηλαδή η αλμύρα. Ψάχνω παραθαλάσσιο αποστακτήριο, χωρίς τυρφώδη χαρακτήρα και το μυαλό μου πάει αυτόματα στα Bunnahabhain, Highland Park και Pulteney. Δύσκολη η επιλογή, μεγάλη η γκάμα, αλλά ελπίζω έστω και μία στα χίλια το μοναχικό μονοπάτι που έχω διαλέξει να είναι σωστό (αφού οι περισσότεροι προηγούμενοι πήγαν σε Glenmorangie κλπ). Και επειδή πρέπει να πω μια συγκεκριμένη εμφιάλωση, για κουβά θα πω το Old Pulteney Navigator 46% @Chrisous σε ευχαριστώ πολύ για το δείγμα. Για τα δικά μου γούστα ήταν μακράν το καλύτερο από όσα έχω δοκιμάσει μέχρι σήμερα στο Blind Game #5. Προσμένω με μεγάλη ανυπομονησία τα αποκαλυπτήρια, ώστε αν είναι εμφιάλωση που δεν έχω δοκιμάσει, να σπεύσω να την προμηθευτώ!
  13. Αυστηρή νηστεία 15αύγουστου. Φιλιά από το πλοίο.
  14. Εγώ πάντως μια παράταση μέχρι τις 4/9 θα τη χρειαστώ για το δείγμα σου. Φαντάζομαι κι άλλοι θα τη θέλουν. Δεν λέω να καθυστερήσει η έναρξη του επόμενου, απλά να αργήσουν τα αποκαλυπτήρια μέχρι το πρώτο ΣΚ του Σεπτεμβρίου για να προλάβουμε κι εμείς οι αδειούχοι των τελευταίων 2 εβδομάδων του Αυγούστου. Δεν ξέρω για τους υπόλοιπους, εγώ πάντως για τις επόμενες δύο εβδομάδες πρόκειται να κάνω tasting αποκλειστικά μερικά από τα παρακάτω: Καλή Παναγιά!
  15. Γιορτή σούμας στα Μεστά Χίου. Πριν δείτε το παρακάτω φρεσκότατο βίντεο, συνιστώ να διαβάσετε την αναλυτική περιγραφή του, που εξηγεί εν συντομία τη διαδικασία της παραδοσιακής απόσταξης σούμας από σύκα με τη χρήση χάλκινου άμβυκα:
  16. Χθες βράδυ ξαναείδα μετά από καιρό στον ΑΝΤ1 το Charlie Wilson's War (Παιχνίδια Εξουσίας) με Tom Hanks, Julia Roberts και τον συγχωρεμένο Philip Seymour Hoffman, μια πολιτική ταινία που διαδραματίζεται στις αρχές της δεκαετίας του 80. O Tom Hanks είναι ένας Τεξανός αντι-κομμουνιστής γερουσιαστής με εξάρτηση από γυναίκες και καλοπέραση, η Julia Roberts μια πολύ πλούσια χρηματοδότρια και ερωμένη του που έχει φάει σκάλωμα να βοηθήσει το Αφγανιστάν εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης και ο Philip Seymour Hoffman ένας επιτυχημένος αλλά κυνικός και δύστροπος ελληνο-αμερικανός πράκτορας της CIA, με παρελθόν στη στήριξη της ελληνικής Χούντας έναντι του κινδύνου Παπανδρέου κλπ. O Philip Seymour Hoffman (όλη η ταινία αξίζει για τον πολύ ιδιαίτερο ρόλο του και τη φανταστική ερμηνεία του) όταν επισκέπτεται για πρώτη φορά στο γραφείο του τον γερουσιαστή Tom Hanks του φέρνει δώρο ένα Talisker 12yo (εννοείται με την παλιά 80s ετικέτα), κάνοντας και την απαραίτητη διαφήμιση. Του αναφέρει πως ξέρει ότι του αρέσει το single malt whisky και μάλιστα για να διαφημίσει το Talisker του λέει ότι αναφέρεται στο γνωστό ποιήμα του (Σκωτσέζου Νίκου Καββαδία) Robert Louis Stevenson “The Scotsman’s Return From Abroad”, στον πολύ γνωστό σε εμάς στίχο “The king o' drinks, as I conceive it, Talisker, Isla, or Glenlivet!”. Το συγκεκριμένο μπουκάλι Talisker παίζει και έναν μικρό ρόλο στην ταινία, αλλά δεν θέλω να κάνω spoiler για όσους δεν την έχουν δει. Η ταινία έχει και άλλες αναφορές σε whisky, σε Chivas, σε Canadian/Rye (το οποίο ο γερουσιαστής ζητάει από τον μουσουλμάνο πρόεδρο του Πακιστάν φέρνοντάς τον σε πολύ δύσκολη θέση) αλλά προφανώς ξεχωρίζει το σκηνικό με το Talisker.
  17. Εμένα πιο πολύ από όλα με εξιτάρει η ταινία ελέγχου και η ελληνική ετικέτα που μαρτυρούν ότι αγοράστηκε στην Ελλάδα. Μιλάμε για αρχές δεκαετίας 1990, όταν οι special εμφιαλώσεις single malt δεν ήταν καθόλου διαδεδομένες στη χώρα μας. Ίσως μάλιστα αυτό το χαρακτηριστικό να ανεβάζει ακόμα περισσότερο τη συλλεκτικότητά της και πιθανόν και την τιμή που μπορεί να πωληθεί σε δημοπρασία. Και αυτό βεβαίως είναι εντελώς ανεξάρτητο από την τότε τιμή αγοράς, που μπορεί να ήταν λίγες χιλιάδες δραχμές. Η συγκεκριμένη περίοδος δε, συνδύαζε και εξαιρετική ποιότητα για το Macallan, ακόμα και στις απλές εμφιαλώσεις του (το ξέρουμε εξ'ιδίας πείρας). Πραγματικά πρέπει να ήταν πολύ μερακλής ο πατέρας σου για να αγοράσει αυτό το whisky! Εύχομαι να μοσχοπουληθεί!
  18. Δοκιμή 2 εβδομάδες πριν το deadline, έτσι για αλλαγή. Χρώμα: Άντε πάλι ανοιχτόχρωμο. Αυτό τουλάχιστον είναι σε πιο mainstream μονοπάτια, ας πούμε κάτι μεταξύ ανοιχτόχρωμου μελιού και ρετσίνας. Προσπαθώντας να πάρω μια ιδέα για ηλικία από τα δάκρυα στο ποτήρι, διαπίστωσα ότι αυτά ήταν πολύ αραιά μεταξύ τους. Σε ταχύτητα όμως δεν είδα κάτι ιδιαίτερο. Μύτη: Διαβάζοντας τις προηγούμενες κριτικές περίμενα να μου κάψει το αλκοόλ τα ρουθούνια, κάτι που δεν έγινε. Το πρώτο που μου έρχεται έντονα στο μυαλό είναι γλυκό, ή καλύτερα αποξηραμένο, περγαμόντο. Λέω αποξηραμένο, γιατί το γλυκό του κουταλιού έχει μια μελένια αίσθηση που δεν τη διέκρινα εδώ. Θα μπορούσε να είναι και νεράντζι (μικρές οι διαφορές τους). Αμέσως μετά διακρίνω μια εντελώς διαφορετική νότα, αγγούρι ποτισμένο σε ξύδι, παλιακό συνοδευτικό ποτών πριν επικρατήσει το καρότο. Λίγο αργότερα κάτι που παραπέμπει σε φθηνή αντρική κολώνια, προφανώς κάτι σε απόσταγμα από άνθη. Τέλος, φέρνει και μια αίσθηση τσιχλόφουσκας, όχι όμως η έκρηξη του αρχικού μασήματος μιας τσίχλας, αλλά 4-5 λεπτά μετά, που η ένταση αρωμάτων και γεύσεων είναι πλέον ασθενική. Στόμα: Πάνω που φοβόμουνα ότι το δικό μου δείγμα είχε ξεθυμάνει, εδώ το αλκοόλ κάνει αισθητή την παρουσία του και με το παραπάνω. Γύρω στο 50-54% το υπολογίζω, αλλά έχω πέσει αρκετές φορές έξω στην αλκοολική δύναμη στο παρελθόν. Το σώμα του είναι πολύ πιο μονοδιάστατο σε σχέση με το άρωμά του. Πιθανόν να χρειάζεται λίγο νεράκι για να δώσει περισσότερα πράγματα, πάντως δεν βρίσκω απολύτως τίποτα ως χαρακτηριστικό για να προσθέσω. Αντιθέτως μάλιστα, δεν βρίσκω αρκετά από αυτά που έβρισκα στη μύτη. Το μόνο που μπορώ να γράψω ως νέο στοιχείο, είναι ότι μου βγάζει μια χαρακτηριστική 'μπλεντίλα', η οποία δεν είναι ακριβώς αποτέλεσμα της γεύσης κάποιου grain, αλλά μάλλον έρχεται από το χαρακτηριστικό 'τάγκιασμα' που συχνά συνοδεύει τα blended whiskies ή και άλλα ποτά στις φθηνότερες εκδόσεις τους, όπως π.χ. η βότκα. Επίγευση: Στο τελείωμα βγάζει μια μικρή φαρμακίλα, ενώ το παραπάνω 'τάγκιασμα' συνεχίζεται. Παρά τους αρκετούς αλκοολικούς βαθμούς, η επίγευση έχει μέτρια διάρκεια. Η παντελής απουσία αλμύρας συνεχίζεται. Άλλη μια έκπληξη λοιπόν σε σχέση με τις προηγούμενες κριτικές ήταν ότι το συγκεκριμένο δείγμα άρεσε σε όλους που έγραψαν πριν από εμένα. Δυστυχώς σε εμένα δεν άφησε τις ίδιες εντυπώσεις. Αντίθετα, είναι ένα whisky εντελώς μακριά από τα γούστα μου. Επειδή όμως όπως ξέρουμε η στιγμή της δοκιμής έχει σημασία, άφησα το 1/3 του dram μέσα στο φιαλίδιο, μήπως και του δώσω και μια δεύτερη ευκαιρία μετά τα αποκαλυπτήρια. Πάμε τώρα στο δύσκολο κομμάτι της μαντεψιάς. Αν δεν είχε υψηλούς αλκοολικούς βαθμούς θα πήγαινα με μεγάλο βαθμό βεβαιότητας σε κάποιο blended. Όμως οι εμφιαλώσεις blended whiskies με πολλούς αλκοολικούς βαθμούς δεν είναι και πολλές. Προσανατολίζομαι λοιπόν σε κάποιο αποστακτήριο από Highlands, όχι sherry barrels προφανώς, όχι coloured και σε κάποια σχετικά νεαρή εμφιάλωση. Στην αρχή μου πέρασε από το μυαλό το Macduff, αλλά επειδή αυτό είναι coastal και το συγκεκριμένο δεν βγάζει καθόλου coastal χαρακτήρα, για την πλάκα του θέματος θα καταλήξω σε ένα αποστακτήριο που παίζει να είναι ένα από τα πιο απομακρυσμένα από τη θάλασσα στη Σκωτία: Blair Athol 2011 'The Old Malt Cask' 50% από Hunter Laing Ευχαριστώ πολύ @Makis !
  19. Εγώ συμφωνώ απολύτως με @Makis. Εξάλλου είχα ζητήσει ακριβώς το ίδιο και για ανάγκες διατήρησης ιστορικότητας (καθώς οι φωτογραφίες και τα links γίνονται μετά από καιρό broken links) τον περασμένο Μάρτιο εδώ:
  20. Δυστυχώς θα λείπω εκτός Αθηνών 20-24/7. Καλά να περάσετε!
  21. Όντως. Μέχρι τώρα το δικό μου ήταν η μοναδική OB εμφιάλωση. Παλιότερα είχα προτείνει να προσπαθούμε να βάζουμε σε blind εμφιαλώσεις μόνο single malt και σχετικά ευρείας παραγωγής ώστε να αυξάνουμε τις πιθανότητες να έχουν δοκιμαστεί και τελικά ίσως και να βρεθούν από κάποιον. Δυστυχώς η πρότασή μου αυτή απορρίφθηκε με συνοπτικές διαδικασίες. Έτσι σταδιακά σε κάθε παιχνίδι βλέπουμε όλο και να δυσκολεύουν τα δείγματα, είτε με ανεξάρτητους εμφιαλωτές, είτε με περίεργες ή άγνωστες εμφιαλώσεις, είτε με εμφιαλώσεις παγίδες (π.χ. peated whiskies από Speyside ή το ανάποδο, αγαπημένο παιχνίδι του @Celtic όπως έχει αποδειχτεί στο παρελθόν). Νομίζω ότι αυτές οι επιλογές αφαιρούν ενδιαφέρον από το παιχνίδι αντί να προσθέτουν. Π.χ. στο τελευταίο δείγμα με το Good Times, ο @mallios ήξερε 100% ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως περίπτωση να το βρει κάποιος. Αυτό αφαιρεί την ευχάριστη αγωνία που έχει αυτός που βάζει την εμφιάλωση μέχρι και την τελευταία στιγμή αν θα βρεθεί κάποιος που θα την ανακαλύψει, αν όχι τη συγκεκριμένη, έστω το αποστακτήριο. Τέλος πάντων, αφού οι κανόνες το επιτρέπουν δεν μπορώ να διαμαρτύρομαι. Μπορώ όμως να επιμένω να ακολουθώ τη δική μου λογική που περιέγραψα παραπάνω. Ενδεικτικά, στο Blind#1 είχα επιλέξει Bowmore C/S 56%, στο Blind#3 Highland Park SVEIN 40% και στο Blind#5 Old Pulteney 1991 15yo C/S 54.9%. Και παρότι όλα ήταν OB από μεγάλα/παραδοσιακά αποστακτήρια της Σκωτίας, κανείς ποτέ δεν βρήκε ούτε το αποστακτήριο. Η συμβουλή μου λοιπόν είναι να μη φοβάστε να επιλέγετε κάτι λιγότερο εξωτικό ή κάτι που έχουν ήδη δοκιμάσει αρκετοί. Έχει μεγαλύτερη πλάκα 👍
  22. Νομίζω ότι αυτός που έπεσε πιο κοντά από όλους ήταν ο @SimoG. Δεδομένης της δυσκολίας της συγκεκριμένης εμφιάλωσης, έπεσε εντυπωσιακά κοντά!
  23. Πολύ καλά κάνεις. Περαστικά στην οικογένεια και ελπίζω να μην έχεις κολλήσει, ή αν κόλλησες να το περάσεις πολύ ελαφριά. Πολύ και αχρείαστο ρίσκο. Εμένα αρκετές ώρες μετά τα πρώτα συμπτώματα (λαιμός & συνάχι) το self test ήταν αρνητικό, το rapid μύτης αρνητικό, αλλά rapid λαιμού και PCR θετικά. Μετά από λίγες ώρες άρχισαν να βγαίνουν και τα self test θετικά. Ευτυχώς. Εγώ ενώ έχω ήπια συμπτώματα γενικώς (δέκατα, λαιμός, συνάχι) με χτύπησε πολύ άσχημα στη μέση και δυσκολεύομαι να περπατήσω. Θα περάσει όμως, πού θα πάει;
  24. Και νόμιζα ότι ήμουν εγώ ο τυχερός που είχα 3-4 Macallan 1995 και τα πίναμε με φίλους (και από εδώ μέσα) ελαφρά τη καρδία... Καλοπούλητο! (που θα είναι δηλαδή)
×
×
  • Create New...