Jump to content
Sign in to follow this  
Celtic

SPRINGBANK DISTILLERY

Recommended Posts

SPR.jpg

Το Dufftown έχει το όνομα (“Rome was built on 7 hills, Dufftown’s built on 7 stills”) αλλά το Campbeltown τη χάρη. Ούτε λίγο ούτε πολύ, 32 αποστακτήρια έχουν σιγήσει στην παραθαλάσσια αυτή πόλη της χερσονήσου Kintyre της κομητείας Argyll της Δυτικής Σκωτίας, από τότε που η κύρια μεταφορική οδός ήταν η θάλασσα κι όχι η άσφαλτος. Μια πόλη που την εποχή της ακμής της, το 1891, γνωστή και ως η “πρωτεύουσα του whisky”, με πληθυσμό 1.969 κατοίκων, ήταν η πλουσιότερη σε κατά κεφαλήν εισόδημα σε όλη τη Βρετανία. Σήμερα, δείχνει να ξεχειλίζει από παρακμή (μου θύμισε το Λαύριο όταν βρέθηκα εκεί πριν 4 χρόνια), ενώ εκτός της μυρωδιάς από τα 2 εναπομείναντα αποστακτήρια, Springbank και Glen Scotia, καθώς και του μόλις πριν 4 χρόνια αναγεννημένου από τις στάχτες Glengyle, μοναχά κάποιες παγόδες στην οροφή ενός super market θυμίζουν το ένδοξο παρελθόν.

Κι αν πάμε ακόμα πιο πίσω στο χρόνο, η περιοχή ήταν από τα πρώτα μέρη της Σκωτίας που επισκέφτηκαν Κέλτικες φυλές από την Ιρλανδία, φέρνοντας μαζί τους τα μυστικά της απόσταξης. Στα μέρη εκείνα επίσης ήρθε λίγο μετά και ο Αγ. Κολούμπα από την Ιρλανδία, διδάσκοντας πρώτος τον Χριστιανισμό για 3 χρόνια, προτού ανέβει βορειότερα, στο, γνωστό για το Αββαείο του και νεκροταφείο αρχαίων Σκώτων βασιλιάδων, νησάκι Iona δίπλα στο νησί Mull.

Ρίχνοντας μια ματιά στο χάρτη, θα δούμε ότι η χερσόνησος του Kintyre βλέπει το νησί Arran ανατολικά, το Islay δυτικά, στο νότο δείχνει σαν να θέλει να ενωθεί με την κομητεία Antrim της Ιρλανδίας, ενώ βόρεια χωρίζεται από την υπόλοιπη Σκωτία από το κανάλι Crinan και μάλιστα πολλοί κάτοικοι θεωρούν τους εαυτούς τους νησιώτες.

Σε αυτόν τον ιστορικό τόπο λοιπόν, υπάρχει το πιο παραδοσιακό, το πιο αυτάρκες, το πιο μερακλίδικο, το πιο ασυμβίβαστο, το πιο ρέμπελο, το πιο αντισυμβατικό, το πιο αυτόνομο, το πιο αντικομφορμιστικό, το πιο αναρχικό αποστακτήριο ουίσκυ στον κόσμο, το Springbank.

Aπό πού ν’αρχίσει και που να τελειώσει κανείς με αυτό το αποστακτήριο-θρύλο. Ένα αποστακτήριο που επέμεινε στην ποιότητα όταν σχεδόν όλα τα άλλα της περιοχής έκαναν ακριβώς το αντίθετο προκειμένου να ανταποκριθούν στην αυξανόμενη ζήτηση από τους blenders τη δεκαετία του 1920. Ένα αποστακτήριο τόσο ανεξάρτητο που αρνείται πεισματικά να γίνει μέλος της Scotch Whisky Association. Ένα αποστακτήριο που μπορεί κάποιος να κάνει μαθήματα, μετέχοντας στο whisky school διάρκειας μιας εβδομάδας, κατά την οποία όχι μόνο θα διδαχτεί και την τελευταία λεπτομέρεια στην παραγωγή ουίσκυ, αλλά θα δουλέψει κι ο ίδιος υποχρεωτικά. Ένα αποστακτήριο που το επισκέφτηκε η ομάδα του Παναθηναϊκού λίγες μέρες πριν τον τελικό του Γουέμπλεϋ, που στον κήπο του καλλιεργεί το φυτό cannabis sativa (κοινώς χασισόδεντρο) και χρηματοδοτεί πορνογραφικές παραγωγές (ντάξει πλάκα κάνω……… :lol: :lol: )

Όπως και το Springbank λοιπόν, έτσι κι εγώ θα ανατρέψω τα καθιερωμένα και θα αρχίσω από το τέλος, από το ίδιο το προϊόν, ή πιο σωστά τα προϊόντα, τα οποία στην προκειμένη περίπτωση μπορούμε να τα θεωρήσουμε χειροποίητα. Εκτός του medium peated single malt με την ονομασία Springbank, το οποίο και αποστάζεται 2μιση φορές (!!), το αποστακτήριο παράγει το Longrow single malt που αποστάζεται 2 φορές και είναι highly peated, καθώς και το Hazelburn single malt, που αποστάζεται 3 φορές και είναι unpeated. Kαι κάποια στιγμή θα μπει στην στάνταρ παραγωγή και ένα τέταρτο οργανικό single malt (είχε παραχθεί πειραματικά το 1992 και εμφιαλώθηκαν 100 κομμάτια «Springbank Organic 7 year-old» το 2000, ένα εκ των οποίων πουλήθηκε για 400 λίρες σε δημοπρασία των McTear’s – πολύ καλή τιμή αν σκεφτούμε με τι άγχος δουλέψανε εκείνη την περίοδο στο αποστακτήριο προκειμένου να εξαλειφθεί κάθε πιθανότητα μόλυνσης του προϊόντος από μη οργανικές ύλες).

Για να πιάσετε λίγο την έννοια της ανατρεπτικότητας του αποστακτηρίου αυτού, σας λέω ότι για κάποιο φεγγάρι είχε βγάλει και μια εμφιάλωση με όνομα “Αgainst the grain”… that's whisky humor. Kαι για όσους είναι συλλέκτες, συνιστώ να κυνηγήσουν την έκδοση “1966 local barley”, τότε που και το κριθάρι ακόμη εκτός όλων των άλλων, ήταν τοπικό.

Τα βαρέλια στα οποία ωριμάζει το απόσταγμα προέρχονται και από Ισπανία (ex-sherry) και από Αμερική (ex-bourbon) και οι συνήθεις εμφιαλώσεις περιέχουν και από τα δύο, ενώ κυκλοφορούν και εμφιαλώσεις «τελειώματος» σε διάφορα άλλα βαρέλια όπως Rum, Tokaji κλπ

Mε βάση τη θεωρία και σύμφωνα με τις τεχνικές απόσταξης του αποστακτηρίου, το whisky του, θα έπρεπε να ήταν ένα από τα πιο «ελαφρού χαρακτήρα» σε ολόκληρη τη Σκωτία, αλλά το Springbank και η θεωρία δεν πήγαιναν ποτέ χέρι-χέρι.

Ας πάρουμε την πιο «απλή» του έκδοση το στάνταρ 10y.o.- 46%vol. Πρόκειται για ένα malt που συνδυάζει τον τσαμπουκά των Islay με τη φινέτσα των Speyside, την απαλότητα των Lowland με το δυναμισμό των Highland, κι όλο αυτό το κράμα, «δεμένο» σε μια μήτρα που αποπνέει τη θαλασσινή αύρα των Island και Coastal malts. Θέλετε να μυήσετε κάποιο πρόσωπο στον θαυμαστό κόσμο των malts? Βάλτε του να μυρίσει και να πιει ένα δράμι από αυτό το δεκάρι, είναι εγγύηση (αλλιώς μιλάμε για «καμμένο χαρτί», πάψτε τον/την από φίλο, συνεργάτη, γκόμενα, οτιδήποτε, δεν αξίζει να ασχολείστε).

Το Springbank ουδέποτε εφάρμοσε chill filtering και φυσικά ούτε λόγος για προσθήκη καραμελοχρώματος. Aυτό που εδώ και κάποια χρόνια κάνουν πολλά αποστακτήρια, να αναθεωρήσουν απόψεις (δηλ. να ανακαλύψουν ...τον τροχό) και να βγάλουν στην αγορά πιο αγνά και φυσικά προϊόντα «με όλη τους την κρέμα», το Springbank το έκανε ανέκαθεν, ήταν για τους ανθρώπους του ένας απαράβατος κανόνας.

Η απόσταξη γίνεται σε μόλις 3 τον αριθμό χάλκινους άμβυκες, εκ των οποίων ο πρώτος (wash still) θερμαίνεται απ’ ευθείας με φωτιά. Άν δείτε φωτογραφίες του χώρου απόσταξης, αυτός είναι που δεσπόζει, καθισμένος αρχοντικά πάνω στα πυρότουβλα. Τη στιγμή που ζωντανές φλόγες τον τσουρουφλίζουν, μέσα του κρέμονται χάλκινες αλυσίδες ξύνοντας τα στερεά που επικάθονται στον πάτο του. Η διατήρηση αυτής της μεθόδου θεωρείται πολύ σημαντική για τον χαρακτήρα του αποστάγματος. Όταν άλλα αποστακτήρια το γύρισαν από άμεση καύση με φωτιά σε ατμοσωλήνες, πολλοί διευθυντές ανέφεραν αλλαγές στο χαρακτήρα του προϊόντος της απόσταξης, σπανίως προς το καλύτερο.

Tην βασικότερη ά ύλη που χρησιμοποιεί το αποστακτήριο, την προσφέρει η λίμνη Crosshill Loch. Το πολύτιμο νερό της, φτάνει και λιμνάζει εκεί από πηγές, αφού δεκαετίες πριν έχει πέσει στο έδαφος του βουνού Beinn Ghuilean υπό μορφή βροχής ή χιονιού. Η πρώτη του δουλειά θα είναι, κρύο, να μουσκέψει το κριθάρι. Η δεύτερη, σε βραστή μορφή να υποδεχτεί την «πούδρα βύνης» (grist) ώστε να διαλύσει τα σάκχαρα από αυτήν, μέσα στις μαντεμένιες λεκάνες χυλού (mash tuns) κατασκευασμένες εδώ και έναν αιώνα σχεδόν, ενώ τα σάκχαρα με τη σειρά τους, θα μετατραπούν σε αλκοόλ μετά από 70 ολόκληρες ώρες βίαιο τσακωμό με τη μαγιά στις 6 δεξαμενές ζύμωσης (washbacks) από αγριόπευκο θαλάσσης , ένας από τους πιο αργούς χρόνους σε Σκωτσέζικο αποστακτήριο. Η τρίτη αλλά διόλου αμελητέα δουλειά του νερού είναι να αναμιχθεί με ώριμο απόσταγμα δίνοντας εμφιαλώσεις τουλάχιστον 46%.

To Springbank είναι ένα από τα ελάχιστα αποστακτήρια που εφαρμόζουν σήμερα βυνοποίηση με την πατροπαράδοτη μέθοδο των πατωμάτων (malting floors). Επιπλέον, είναι μόλις το 1 από τα 2 που χρησιμοποιούν αποκλειστικά και μόνο τη δική τους βύνη (δεν αγοράζει από αλλού, αν δεν έχει δεν θα δουλέψει). Επίσης, συλλέγει το ίδιο όλη την τύρφη που χρειάζεται για την ξήρανση από έδαφος λίγα χιλιόμετρα παραπέρα. Η ποσότητα που προορίζεται για single malt Ο.Β., δηλ. περίπου το 70% της παραγωγής του (το υπόλοιπο 30% πάει στα blends “Campbeltown Loch” & “Mitchell’s”), εμφιαλώνεται μέσα στο ίδιο το αποστακτήριο, ενώ ακόμα και ο φελλός που κλείνει κάθε μπουκάλι, μπαίνει από ανθρώπινο χέρι! Γεγονός ενδεικτικό της σημασίας των ανθρώπων που εργάζονται στο αποστακτήριο και επιβλέπουν την παραγωγή του ουίσκυ σε όλα τα στάδια, από την αρχή ως το τέλος. Μην νομίζετε όμως ότι πάει πίσω και σε μηχανολογικές καινοτομίες, οι άνθρωποι που δουλεύουν εκεί, έχουν εφαρμόσει διάφορες πρωτοποριακές τεχνικές και πατέντες και αυτό είναι το παράδοξο, αλλά είπαμε το Springbank δεν είναι σαν κανένα άλλο.

Για το Springbank, αυτοί ακριβώς οι άνθρωποι, μαζί με τη προσκόλληση στην παράδοση και την ανεξαρτησία είναι αυτά που μετράνε και προσδίδουν ποιότητα.

Σας φύλαξα το καλύτερο για το τέλος. Ας δούμε από πού πηγάζει αυτή η παράδοση, ας δούμε την ιστορία του.

Ριζωμένο από το 1828 στην καρδιά του Campbeltown, στο ίδιο ακριβώς σημείο όπου για χρόνια δούλευε ο παράνομος αποστακτήρας του Archibald Mitchell, γιου του προπροπάππου του σημερινού Προέδρου της εταιρίας. Η αδελφή του προπροπάππου (αγρότης που κι αυτός λεγόταν Archibald), παντρεύτηκε τον Hugh Ferguson, τοπικό βυνοποιό, ο δε γιος του Archibald(ο 2ος), παντρεύτηκε την κόρη αυτής της αδελφής δηλ. ξαδέλφη του. Διόλου περίεργο λοιπόν που έμαθε πολύ καλά την τέχνη της βυνοποίησης από τον πεθερό-θείο του. Μάλιστα, τα original πατώματα βυνοποίησης του Springbank, είναι ακριβώς εκεί όπου και γινόταν βυνοποίηση από τον Archibald(τον 2ο) προτού χτιστεί το αποστακτήριο. Τα παιδιά του Archibald (του 1ου) δε, ονόματι Hugh, John, Archibald(o 3ος), William και Mary, φυσικά ασχολήθηκαν με , τι άλλο?, απόσταξη ουίσκυ. Ο Archibald (o 3ος) ήταν εκ των ιδρυτών του Rieclachan (1825) και αργότερα τον ακολούθησε ο αδελφός του Hugh, ενώ οι John και William πήραν από την οικογένεια Reid (μπατζανάκηδες των Mitchells) το Springbank το 1837. Η Mary συμμετείχε στο σχήμα που έχτισε το αποστακτήριο Drumore το 1834. Η φήμη του Springbank ήταν τέτοια, που ένας από τους μεγάλους πελάτες του από τα πρώτα εκείνα χρόνια, ήταν κάποιος Κύριος John Walker του Kilmarnock που και σήμερα he “Keeps Walking”!!

Καθότι εκείνη την εποχή σχεδόν όλα τα αποστακτήρια ήταν παράλληλα και φάρμες, ένας βίαιος τσακωμός μεταξύ των John και William Mitchell για κάποια πρόβατα, οδήγησαν τον δεύτερο να φύγει εκτός Springbank και να πάει να βρει τα άλλα αδέλφια του στο Rieclachan. O John έβαλε στο Springbank τον γιό του Alexander, κι έτσι η φίρμα μετονομάστηκε από J. & W. Mitchell , J. & A. Mitchell, όπως παραμένει μέχρι και σήμερα.

Εγκυκλοπαιδικά και μόνο να πω ότι ο William το 1872 έβαλε μπρος το Glengyle, αφού ούτε στο Rieclachan δεν μπορούσε να τα βρει με τα αδέλφια του. Το περίεργο είναι ότι κι ο John δεν ήταν τόσο ικανοποιημένος από το Springbank, και το 1851 με άλλους 2 συνεταίρους προχώρησε παράλληλα στην αγορά του αποστακτηρίου Toberanrigh (που είχε χτιστεί το 1834 από έναν ξάδελφο του).

Όλα αυτά ξαναζωντανεύουν φίλοι μου στο ποτήρι σας, κάθε φορά που βάζετε να γευτείτε το απόλυτο scotch single malt whisky, το SPRINGBANK.

Speingbank_1919.jpg

Οφείλω να ομολογήσω ότι η συγγραφή του κειμένου δεν θα ήταν εφικτή χωρίς τα ακόλουθα

1. Το φόρουμ δηλ. εσάς που το διαβάζετε (αλλιώς γιατί να το γράψω?)

2. Το site www.springbankdistillers.com και άλλες διαδικτυακές πηγές

3. To φυλλαδιάκι “Springbank – the story”, έκδοση του αποστακτηρίου

4. Το βιβλίο “Whisky” του Michael Jackson

5. Το “Βιβλίο του Ουίσκυ” του Dave Broom

6. Μισό μπουκάλι Springbank 10y.o. που ήπια ………. :)

7. Ένα μπουκάλι Springbank 19y.o., που ήπια 15 χρόνια πριν :rolleyes:

Slainte Mhath

  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Γλαφυρός,Ουσιαστικός,Ρομαντικός εώς και κάργα ερωτευμένος με το συγκεκριμένο αποστακτήριο.

Συγχαρητήρια στον Κέλτη της παρέας. :clapping::clapping::clapping:

Πραγματικά μια εκπληκτική περιγραφή.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μετά από αυτό το κείμενο, ντρέπομαι τόσο πολύ που το χαρακτήρισα 'μάλλον αδιάφορο' όταν το δοκίμασα, που σκέφτομαι να βάλω να πιω ένα ποτηράκι τώρα αμέσως! Η ώρα είναι 7:15 το πρωί...

Share this post


Link to post
Share on other sites

πολυ ταξιδιαρικο φιλε,μπραβο!!!

νομιζω οτι πρεπει να το δοκιμασω.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σαν ιστορία θα το έβαζα δίπλα στο St. Magdalene (από όσα έχω διαβάσει).

Σίγουρα ΙΣΤΟΡΙΚΟΤΑΤΟ και ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΤΑΤΟ, απλά επιμένω ότι το 10άρι του με αφήνει παγερά αδιάφορο (ελπίζω να με κάνετε παρέα μετά από αυτό) ακόμα και μετά από τις τρεις προσπάθειες που έκανα να το πιω.

Το 15άρι (ή 17άρι δεν θυμάμαι) ήταν πάρα πολύ καλό και το είπια μετά από επιμονή του McChariz ο οποίος, τελικά, είχε δίκιο.

Όσον αφορά στην περιγραφή......ΑΠΛΑ ΗΤΑΝ CELTIC για εμάς που γνωρίζουμε!!!! :cool::)

Share this post


Link to post
Share on other sites

:o:o:o:clapping::clapping::clapping:

Αγαπητέ Celtic, αν ποτέ σκεφτείς να γράψεις ένα βιβλίο για το whisky στα ελληνικά, να ξέρεις από τώρα, ότι θα έχεις την υποστήριξη μου σε όποιον τομέα και αν την χρειαστείς. Όπως θα έλεγαν και στην Κύπρο "έμεινα speechless!!!!". Συγχαρητήρια.

Share this post


Link to post
Share on other sites

μπράβο, ωραίο να βάζεις λίγη ιστορία δίπλα σε μια ετικέτα που τόσο αγαπάς να πίνεις.

Share this post


Link to post
Share on other sites
6. Μισό μπουκάλι Springbank 10y.o. που ήπια ………. :)

7. Ένα μπουκάλι Springbank 19y.o., που ήπια 15 χρόνια πριν

Μετά από αυτό το κείμενο, ντρέπομαι τόσο πολύ που το χαρακτήρισα 'μάλλον αδιάφορο' όταν το δοκίμασα, που σκέφτομαι να βάλω να πιω ένα ποτηράκι τώρα αμέσως!
νομιζω οτι πρεπει να το δοκιμασω.
απλά επιμένω ότι το 10άρι του με αφήνει παγερά αδιάφορο (ελπίζω να με κάνετε παρέα μετά από αυτό) ακόμα και μετά από τις τρεις προσπάθειες που έκανα να το πιω.

Το 15άρι (ή 17άρι δεν θυμάμαι) ήταν πάρα πολύ καλό και το είπια μετά από επιμονή του McChariz ο οποίος, τελικά, είχε δίκιο.

Με έκπληξη παρατηρώ πως κανείς δεν ανέφερε το πάρα πολύ καλό Springbank 100 proof. Αν και θεωρητικά είναι το ίδιο με το 10yo με τη διαφορά ότι είναι cask strength, στην ουσία είναι ένα διαφορετικό ουίσκυ, αρκετά πιο ποιοτικό. Ελάχιστο νερό (όχι τόσο ώστε να πέσει από τους 57% του 100 proof στους 46% του 10yo) αρκεί για να αναδείξει όλα τα αρώματα. Όσοι απογοητευτήκατε από το απλό 10yo (κι εμένα δεν μου πολυάρεσε) δοκιμάστε και το 100 proof χωρίς μεγάλη αραίωση, αξίζει τον κόπο.

Celtic μετά από αυτό που διάβασα νομίζω ότι το επόμενο έλληνικό βιβλίο ή ένθετο για το ουίσκυ θα πρέπει να το συγγράψεις εσύ.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μεγάλη καψούρα τρως ρε φίλε και δικαίως...Όποιος έχει προσέξει με τι καμάρι φοράει την μπλούζα του αποστακτηρίου θα καταλάβει.Θυμάμαι στο 1ο WHISKY FESTIVAL το Springbank ήταν το πρώτο αποστακτήριο που συναντούσες και ο Celtic δεν έλεγε να ξεκολλήσει απο'κεί :D

Καταπληκτική αναφορά,respect

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πολύ καλή περιγραφή, πολύ καλό whisky. Συμφωνώ και με τον wisdom για το 100 proof. :good:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δεν είμαι μόνο εγώ πορωμένος με το Springbank (και ειδικά το 21yo)

Springbank21.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δεν είμαι μόνο εγώ πορωμένος με το Springbank (και ειδικά το 21yo)

Springbank21.jpg

Θα σε χαλούσε?.

Προσωπικά αν και δεν είμαι της λογικής των tattoo μπορώ να πω πως μου άρεσε πολύ ;) .

Share this post


Link to post
Share on other sites
6. Μισό μπουκάλι Springbank 10y.o. που ήπια ………. :)

και το αλλο μισο που το ηπια εγω :o

thanks my friend :drinks:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πραγματικά δεν θα μπορούσε να υπάρχει τίποτα καλύτερο από τα 7 videologs του Ralfy, όπου και γίνεται μια εκτενής παρουσίαση του αποστακτηρίου εκ των έσω, παρέα με τον πιό κατάλληλο για αυτό, τον Peter Currie.

Δημοσιεύω το πρώτο της σειράς, μπορείτε (εεεεε....λάθος, εννοούσα ΠΡΕΠΕΙ) να δείτε και τα υπόλοιπα στο utube

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σήμερα, ανακάλυψα την Αμερική!

Διάβασα το άρθρο του Celtic για το Springbank, σχεδόν μετά από 3 χρόνια και πραγματικά το βρήκα καταπληκτικό!

ΤHANKS CELTIC!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σήμερα, ανακάλυψα την Αμερική!

Διάβασα το άρθρο του Celtic για το Springbank, σχεδόν μετά από 3 χρόνια και πραγματικά το βρήκα καταπληκτικό!

ΤHANKS CELTIC!

Άντε σύντομα και την Αυστραλία :laugh3::tongue:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Kαι για όποιον δεν βαριέται να διαβάζει στα Αγγλικά, ένα σχετικό εξαιρετικό άρθρο που δημοσιεύθηκε πρόσφατα.

http://www.whiskyintelligence.com/2014/03/springbank-and-the-mitchells-scotch-whisky-sunday/

Share this post


Link to post
Share on other sites

...........

Οφείλω να ομολογήσω ότι η συγγραφή του κειμένου δεν θα ήταν εφικτή χωρίς τα ακόλουθα

1....

.....

.....

7. Ένα μπουκάλι Springbank 19y.o., που ήπια 15 χρόνια πριν :rolleyes:

....και το οποίο σήμερα είχε την τύχη να δοκιμάσει από δειγματάκι ο Σέργιος....

http://www.whiskyfun.com/2015/Indulging-in-Springbank-again.html#020315

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×