Jump to content
Sign in to follow this  
mallios

Dry Fly 4 y.o., Triticale, French Oak Finish, 60th anniversary LMDW, 60%, O.B.

Recommended Posts

@DMTK βάρα ελέυθερα (κάνε και edit το post μου και τον τίτλο)

  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

image.jpeg

Α.-Εισαγωγικές παρατηρήσεις:

Bottler: Dry Fly Distilling, Country: U.S.A., Bottling serie: Small Batch, Casktype: Cognac Barrel Finish, Bottled for 60th Anniversary of La Maison du Whisky, Limited edition of 720 bottles, Alcohol: 60.0%.

Ανατρέχοντας λίγο στο νήμα ¨Οι ασυνήθιστες πρώτες ύλες¨, διαβάζω πάλι σχετικά με το Triticale. Τα τριτικάλε λοιπόν, είναι τα προϊόντα διασταύρωσης μεταξύ ειδών σιταριού και σίκαλης. Οι κύριοι στόχοι των προσπαθειών για τη δημιουργία και τη βελτίωση των τριτικάλε είναι η παραγωγή ενός σιτηρού με αποδόσεις ανάλογες ή υψηλότερες του σιταριού, με αυξημένες δυνατότητες παραγωγής κάτω από δυσμενείς συνθήκες (εδάφη μέτριας γονιμότητας, χαμηλές θερμοκρασίες) και βελτιωμένη βιολογική αξία του προϊόντος. Οι πρώτες προσπάθειες χρονολογούνται από το 1875, όταν ο Γερμανός Rimpau κατάφερε για πρώτη φορά να διασταυρώσει σιτάρι με σίκαλη, αλλά τα υβρίδια ήταν στείρα. Ο ίδιος ερευνητής κατάφερε το 1891 να δημιουργήσει το πρώτο γόνιμο υβρίδιο από διασταύρωση μαλακού σιταριού και σίκαλης. Γενικά, υπολογίζεται ότι σήμερα τα τριτικάλε καλλιεργούνται σε 30 διαφορετικές χώρες περίπου και καλύπτουν συνολικά γύρω στα 7.5 εκατομμύρια στρέμματα.

Β.-Χρώμα: κεχριμπάρι.

Γ.-Μύτη: στη μύτη θυμίζει αρκετά bourbon, με υψηλό αλκοολικό βαθμό, αλλά και κάτι από rye ή ίσως πιο σπιρτόζικο grain. Μου αρέσει όμως, έχει μια ιδιαίτερη ομορφιά. Αρχικά βανίλια, αρωματική τσιχλόφουσκα και μέντα. Φρούτα όπως μοσχολέμονο και κίτρο. Λευκό πιπέρι και έντονο κάρδαμο, τριμμένο σε σκόνη. Στο άδειο ποτήρι μετά από αρκετές ώρες, βρήκα και κάποια στοιχεία που θυμίζουν Cognac, άνθη και θερμά, γλυκά μπαχαρικά.

Δ.-Στόμα: στο στόμα κυριαρχεί η οξύτητα. Θα το χαρακτήριζα ζωντανό, νευρικό και πολύ σπιρτόζικο. Φλούδες από περγαμόντο και γκρέιπφρούτ. Βανίλια και αποξηραμένα βερύκοκα. Πιπέρι που δεν σε καίει στο στόμα, αντίθετα έχει κι αυτό μια οξύτητα, ίσως πράσινο θα έλεγα. Τζίντζερ βρασμενο, σοκολάτα με κάρδαμο και λικέρ μέντας. Στο τέλος μια πικρή αίσθηση ξύλου και ίσως κάποιες νότες από θειάφι, φύλλα καπνού… κάτι τέτοιο. Σώμα όμορφα δεμένο.

Ε.-Επίγευση: μέτρια αλλά και αρκετά απαλή, γλυκιά.

ΣΤ.-Γενική εντύπωση: είπαμε να δοκιμάζουμε, διαφορετικές πρώτες ύλες, διαφορετικές γεύσεις και αρώματα, δεν χάνουμε τίποτα, αντίθετα μόνο εμπειρίες αποκομίζουμε! Το δοκιμάσαμε στην GoT night και νομίζω ότι δεν απογοήτευσε κανέναν. Στοιχεία από bourdon, rye αλλά και wheat. Πίνεται ευχάριστα και χωρίς την προσθήκη νερού, λίγες σταγόνες νερού δεν θα έλεγα ότι προσθέτουν νέα αρώματα, αλλά κάνουν τα ήδη υπάρχοντα, πιο απαλά, πιο ασθενικά.

Ευχαριστούμε για τη δοκιμή @thanasist!!!

  • Like 1
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...