Jump to content
  • Welcome to our whiskyforum

    Dear Guest,

    On behalf of whiskyforum.gr and Hellenic Malt Whisky Society, we would like to thank you for visiting our forum. Feel free to navigate to our forum and enjoy content and topics. Always remember that our forum is free for all and if you share the same passion or you just want to be informed about whisky, you are more than welcome to join us!

    forum1.jpg

    Slainte!

Πως επιλέγετε τα μπουκάλια που θα αγοράσετε;


Recommended Posts

Δεν βρήκα κάτι παρόμοιο σαν θέμα και νομίζω έχει ενδιαφέρον το πως επιλέγουμε τι θα αγοράσουμε.

Θεωρω πως όλοι έχουμε μια φιλοσοφία στις αγορές, αλλά και προσωπικό γούστο... Κάποιοι επιλέγουν βάσει προέλευσης και είδους, κάποιοι πάνε σε συγκεκριμένα αποστακτήρια και brands, άλλοι διαβάζουν reviews και άλλοι επιλέγουν μεγαλύτερης ηλικίας ουίσκι... και πάνω απ´ολα πάντα υπάρχει ένα budget...

Είναι παρά πολλά τα κριτήρια και σίγουρα υπάρχουν διαφορετικές φιλοσοφίες στις αγορές μας, όποτε ίσως έχει ενδιαφέρον να τις ακούσουμε και να εμπλουτίσουμε τον τρόπο με τον οποίο αγοράζουμε και δοκιμάζουμε...

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

12 hours ago, christos1908 said:

Είναι καλό αυτό γενικώς;;;; 😁

Πάρε το χρόνο σου και διάβασέ τον......

σε κανα χρόνο που θα έχεις τελειώσει το διάβασμα, θα μπορείς να απαντήσεις στην ερώτησή σου....

  • Haha 4
Link to comment
Share on other sites

Διπλωματική απάντηση, δεν τοποθέτησε!!!! 😂

Και μια και δεν παρέθεσα το δικό μου σκεπτικό στο εισαγωγικό ποστ, θα το κάνω τώρα.

προσωπικα λοιπόν, οπός έγραψα και σε άλλο θέμα, αγοράζω μπουκάλια με ανώτατη τιμή τα 100-120€. Προτιμώ να «ανακαλύπτω» ένα malt πριν γίνει γνωστό για την ποιότητα του και εκτοξευθεί η τιμή του. Φυσικά και δεν απορρίπτω το σκεπτικό αγοράς κάποιου παλαιωμένου αποστάγματος των 500€ αλλά είναι σίγουρα μια πιο δύσκολη αγορά και κυρίως πρέπει να έχεις την εμπειρία να το εκτιμήσεις αλλιώς δεν έχει νόημα.

Διαβάζω αρκετά σχόλια και reviews και αγοράζω πάντα πάνω από ένα μπουκάλι, έτσι ώστε αν μου βγει κάτι καλό να έχω και ένα στη συλλογή μου για το μέλλον. Σε αντίθετη περίπτωση απλώς έχουμε άλλο ένα (ε και τελείως χάλια δε μου έχει βγει κάτι)...

Επίσης τον τελευταίο καιρό στρεφόμαι σε πιο μικρά αποστακτήρια, λιγότερο γνωστά όπου πολλές φορές βρίσκεις πολύ ωραία πράγματα... Με το κυνήγι που πέφτει στα Macallan τα ardbeg και τα αλλά δημοφιλή και συλλεκτικά brands, σπάνια είναι στο μπατζετ μου κάτι πέρα από τις βασικές εκδόσεις.

 

Link to comment
Share on other sites

Θα παίξω κι εγώ.

Όπως και ο Χρήστος, διαβάζω λίγο ως αρκετά πριν αγοράσω. Κυρίως κριτικές σε μεγάλα sites (συμπεριλαμβανομένου του παρόντος forum). Βλέπω και κριτικές στο YouTube (κυρίως Horst Luening και τους Αμερικανούς του Whiskey Tribe, είναι ευχάριστοι). Μετά τη μικρή αυτή έρευνα, κάνω μια έρευνα αγοράς για να δω τιμές. Προτιμώ συνήθως να πάω σε κάβα αντί να παραγγείλω online, ακόμα κι αν χάνω μερικά ευρώ. Η διαδικασία (χάζεμα, επιλογή, κουβέντα με το προσωπικό για γεύσεις και αρώματα) είναι μέρος της απόλαυσης. Σε αυτήν τη φάση, ακολουθώ δύο βασικούς κανόνες. Πρώτον, το κόστος της φιάλης δεν ξεπερνά τα 100 ευρώ. Δεύτερον, αγοράζω πάντα τη βασική έκδοση, όταν δεν ξέρω το αποστακτήριο. Εάν μου αρέσει, τότε πάω πιο πάνω, σε πιο παλαιωμένες ή "ειδικές" εκδόσεις. Τέλος, δεν αγοράζω την ίδια φιάλη δεύτερη φορά, εφόσον βρίσκομαι ακόμα σε φάση δοκιμών και θέλω να δοκιμάσω όσο περισσότερα μπορώ.

Link to comment
Share on other sites

Θα παίξω κι εγώ όταν επιστρέψω.. προς το παρόν, @mitsubae στο Laphroaig μας ρωτάγαν γιατί δεν ήρθες μαζί μας. Εμείς ρουφιάνοι δεν είμαστε.... οπότε τους είπαμε απλά ότι έγινες speysider. Το plot σου δεν το βρήκαμε, δεν ξέρω τι φταίει. 😂😂😂😂

  • Haha 1
Link to comment
Share on other sites

Just now, mallios said:

Θα παίξω κι εγώ όταν επιστρέψω.. προς το παρόν, @mitsubae στο Laphroaig μας ρωτάγαν γιατί δεν ήρθες μαζί μας. Εμείς ρουφιάνοι δεν είμαστε.... οπότε τους είπαμε απλά ότι έγινες speysider. Το plot σου δεν το βρήκαμε, δεν ξέρω τι φταίει. 😂😂😂😂

Που να πιάνεις Laddie και να γίνεται Loch Dhu.....:fuck:

  • Haha 4
Link to comment
Share on other sites

Από τη στιγμή που έχω βρει τα γευστικά προφίλ που ταιριάζουν στα γούστα μου και τα αποστακτήρια που μου αρέσουν διαλέγω μπουκάλια με τη λογικά του να χτίζω όχι μια κάβα όπου θα συλλέγω σειρές και συγκεκριμένα αποστακτήρια αλλά περισσότερο μια κάβα/ γευστική βιβλιοθήκη..  ώστε να έχω

-τα fruit bombs μου πχ teeling 21, redbreast 21 και πιο matured speyside ή highland

-peated

      -islay coastal

      -highland πιο βοτανικά ξηρά και earthy όπως ardmore benriach

      - farmy old school

     όπως campbeltown longrow kilkerran

      

-waxy και πιο old school highlanders όπως clynelish , ben nevis, indie highland parks middle aged προς matured glentauchers , glenturret, balmenach

στοχεύω γενικά σε ποιοτικότερες εμφιαλώσεις που να είναι value for money για τα σημερινά δεδομένα και σε αποστακτήρια με χαρακτήρα

Γενικά κοιτάω κριτικές σε whiskybase αλλά κοιτώτας ποιος γράφει και τι καθώς οι βαθμολογίες είναι παραπλανητικές και πολλές φορές σκοπίμως ανεβασμένες άπο flippers ιδίως γερμανούς.. επίσης εμπιστεύομαι serge και ιδιαίτερα angus από whiskyfun καθώς οι κριτικές τους πολλές φορές συμπίπτουν με τα γούστα μου

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

Το τελευταίο καιρό έχω φάει αρκετές "σφαλιάρες" από αποστακτήρια που δεν τα παρακολουθούσα και τελικά  αποδείχτηκαν εξαιρετικά (με αποκορύφωμα το Glen Scotia 18 y.o.. 2001, ex-bourbon, cask 560) το οποίο κάνει πολλά άλλα "μεγάλα" αποστακτήρια να ντρέπονται.

Στο δια ταύτα και επειδή καλός ο ρομαντισμός αλλά...

Κριτήρια:

  1. να είναι Laddie (αυτό οδηγεί σε μικρο-υπερβάσεις) 😂

Πάμε πάλι:

  1. να έχει καλές κριτικές από άτομα που τα εμπιστεύομαι
  2. να έχει καλές κριτικές από άτομα που εμπιστεύομαι και να μην έχω δοκιμάσει το συγκεκριμένο αποστακτήριο
  3. να είναι εμφιάλωση που δεν κυκλοφορεί γενικά στο εμπόριο
  4. να είναι μέσα στο monthly budget μου

Κατά κάποιον περίεργο τρόπο, whisky που έχω δοκιμάσει σαν sample δεν έχω αγοράσει, άσχετα από το αν μου άρεσε. Δεν είναι κανόνας αυτός, μάλλον σύμπτωση είναι.

 

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Γενικά τα τελευταία χρόνια οι αγορές μου εστιάζονται κυρίως στη διεύρυνση της κλειστής συλλογής μου από Jameson. 

Αλλιώς, ότι άλλο πάρω θα είναι με βάση

τα προσωπικά μου γούστα-γευστικές προτιμήσεις, το budget σε συνδυασμό πάντα με τον παράγοντα value-for-money, τα "κολλήματα" του παρελθόντος και τα διάφορα απωθημένα, αλλά και την προσωπική περιέργεια και διάθεση εξερεύνησης νέων αποστακτηρίων-εμφιαλώσεων, και διαφορετικών τύπων ουίσκυ. Και στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει ιδία άποψη από δοκιμή κάποιου δείγματος κλπ, που φυσικά είναι το ιδανικό κριτήριο, τότε με βάση γνώμες-κριτικές ατόμων που εμπιστεύομαι.

Για γνώμες από ανεξάρτητες-εξωτερικές πηγές περνώντας από διάφορα στάδια, παλιά μόνο Michael Jackson, μετά Malt Maniacs, Jim Murray & Dave Broom, κλπ, έχω καταλήξει πλέον να μην ασχολούμαι, ίσως να κοιτάξω Ralfy που εμπιστεύομαι και δεύτερη επιλογή Ruben (whiskynotes.be). Για whiskybase δεν το συζητάω, ρίχνω ματιές αλλά δεν δίνω σημασία, ειδικά στις νέες κυκλοφορίες τελευταία παίζει πολύ τρολιά, όπως σωστά έγραψε κι ο @Eilean a' Cheo.

Link to comment
Share on other sites

εγώ δεν αγοράζω μπουκάλια μέχρι τον γάμο, [εντολή μελισσούλας] . μετά από άδεια της μπορώ να πάρω, ετήσιες εμφιαλώσεις που έχω και τα προηγούμενα [π.χ. χριστουγεννιάτικο DL Peat Monster] , εμφιαλώσεις του φόρουμ, και everyday malt με την επίδειξη της άδειας φιάλης.

Μεταξύ μας, μια πρώτης τάξης ευκαιρία να δοκιμάσω φιάλες από τα ράφια, και να κάνω και οικονομία, εξάλλου με τόσα που βγαίνουν συνέχεια, όταν θες κάτι να πάρεις θα βρεις, το θέμα είναι να μην παρασυρθείς και τα αγοράζεις από συνήθεια.

 

  • Haha 1
Link to comment
Share on other sites

11 minutes ago, o_koulos said:

.... και everyday malt με την επίδειξη της άδειας φιάλης.

Κλαίω....  😂

Ερώτηση. Έχεις εξηγήσει στην μελισσούλα ποιο είναι το everyday malt σου?! 😂 

  • Haha 2
Link to comment
Share on other sites

Καθαρά λόγοι απόλαυσης..Το έχω δοκιμάσει και μου έχει αρέσει ή όλος ο λαός συνηγορεί ότι αξίζει...Να μην ξεπερνάει τα 60ευρώ..προς το παρόν!Παραξενιά : δεν δοκιμάζω καν (πόσο μάλλον να αγοράσω φιάλη) εμφιαλώσεις μεγαλύτερων ετών αν δεν έχω δοκιμάσει τα πιο στανταρ, μιλώντας για ένα αποστακτήριο. Ακολουθώ την ιεραρχία...

Link to comment
Share on other sites

1 hour ago, ioannis said:

Παραξενιά : δεν δοκιμάζω καν (πόσο μάλλον να αγοράσω φιάλη) εμφιαλώσεις μεγαλύτερων ετών αν δεν έχω δοκιμάσει τα πιο στανταρ, μιλώντας για ένα αποστακτήριο. Ακολουθώ την ιεραρχία...

 

On 11/19/2019 at 11:15 PM, Demetres said:

αγοράζω πάντα τη βασική έκδοση, όταν δεν ξέρω το αποστακτήριο. Εάν μου αρέσει, τότε πάω πιο πάνω, σε πιο παλαιωμένες ή "ειδικές" εκδόσεις

Παιδιά, ΟΚ, έχει λογική αυτό, αλλά ταυτόχρονα είναι και παγίδα, γιατί συνήθως οι εμφιαλώσεις μεγαλύτερων ετών του ιδίου αποστακτηρίου, είναι μίλια μακριά ανώτερες σε ποιότητα. Και δεν είναι μόνο η ηλικία ωρίμανσης, που πολλές φορές στο μίγμα συμμετέχουν και αρκετά ωριμότερα αποστάγματα, αλλά σε αυτές τις εκδόσεις επιλέγουν και καλύτερα βαρέλια, και κάνουν καλύτερο blending.

Είναι παγίδα λοιπόν, γιατί μπορεί να απογοητευτεί κάποιος από το GlenKati 10yo, και να μην ασχοληθεί ποτέ με το Glenkati 18yo που μπορεί να είναι ένα καταπληκτικό ουίσκυ.

Link to comment
Share on other sites

20 minutes ago, Celtic said:

Είναι παγίδα λοιπόν, γιατί μπορεί να απογοητευτεί κάποιος από το GlenKati 10yo, και να μην ασχοληθεί ποτέ με το Glenkati 18yo που μπορεί να είναι ένα καταπληκτικό ουίσκυ.

Εγώ προσπαθώ να δοκιμάσω και αποστακτήρια που δεν έχω δοκιμάσει. Λ.χ. το Glenkati πρέπει να είναι καινούριο, δε το έχω ακούσει ξανά, θα ψάξω να βρω μια εμφιάλωση για αγορά :biggrin1:

  • Haha 2
Link to comment
Share on other sites

53 minutes ago, Celtic said:

συνήθως οι εμφιαλώσεις μεγαλύτερων ετών του ιδίου αποστακτηρίου, είναι μίλια μακριά ανώτερες σε ποιότητα

Καθόλα σεβαστέ @Celtic ..συμφωνώ!

Δεν είπα ότι ένα κακό 12αρι θα με αποτρέψει από τη δοκιμή των 18 21 κ.ο.κ. κάθε άλλο. Προσωπικά θέλω να τηρώ αυτή την ιεραρχία..Έτσι απλά..

Τι γίνεται μέσα στο καθε ρημαδοβαρελο κανείς δεν ξέρει..οπότε τα δοκιμάζουμε όλα (όσα προλάβουμε) και έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο...αλλά έχουμε και τα ψυχαναγκαστικά μας τι να κάνουμε;

 

 

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

46 minutes ago, DMTK said:

το Glenkati πρέπει να είναι καινούριο

Παρουσίαση να μην ξεχάσεις να γράψεις...:blum3::biggrin1:

  • Haha 3
Link to comment
Share on other sites

10 hours ago, DMTK said:

 Λ.χ. το Glenkati πρέπει να είναι καινούριο, δε το έχω ακούσει ξανά, θα ψάξω να βρω μια εμφιάλωση για αγορά :biggrin1:

 

10 hours ago, ioannis said:

Παρουσίαση να μην ξεχάσεις να γράψεις...:blum3::biggrin1:

@DMTK λεβέντη μου έτοιμο σε έχω!

Glen Cutty, the one and only Pure Single Blended Malt Blend! (μπορείς να ξεκινήσεις περιγραφή).

  • Haha 1
Link to comment
Share on other sites

19 hours ago, Celtic said:

 

Παιδιά, ΟΚ, έχει λογική αυτό, αλλά ταυτόχρονα είναι και παγίδα, γιατί συνήθως οι εμφιαλώσεις μεγαλύτερων ετών του ιδίου αποστακτηρίου, είναι μίλια μακριά ανώτερες σε ποιότητα. Και δεν είναι μόνο η ηλικία ωρίμανσης, που πολλές φορές στο μίγμα συμμετέχουν και αρκετά ωριμότερα αποστάγματα, αλλά σε αυτές τις εκδόσεις επιλέγουν και καλύτερα βαρέλια, και κάνουν καλύτερο blending.

Είναι παγίδα λοιπόν, γιατί μπορεί να απογοητευτεί κάποιος από το GlenKati 10yo, και να μην ασχοληθεί ποτέ με το Glenkati 18yo που μπορεί να είναι ένα καταπληκτικό ουίσκυ.

Σωστά. Μπορεί το 12yo να είναι μέτριο και το 18yo καταπληκτικό. Αλλά αναρωτιέμαι, δεν παίρνεις μια ιδέα για το αποστακτήριο με τη βασική έκδοση; Δεν υπάρχει κάποιος κοινός τόπος μεταξύ των εμφιαλώσεων στα 10, 12, 15 κοκ;

Κατά τα άλλα, θα ομολογήσω ότι αυτό που περιγράφεις μου έχει συμβεί με το ευπώλητο JW. Η κόκκινη ετικέτα ήταν για τα δικά μου γούστα πολύ κακή, αλλά το double black και το gold ήταν σαφώς πιο ευχάριστα.

Link to comment
Share on other sites

2 hours ago, Demetres said:

Δεν υπάρχει κάποιος κοινός τόπος μεταξύ των εμφιαλώσεων στα 10, 12, 15 κοκ;

Ναι, μα φυσικά και υπάρχει. Αν εξαιρέσουμε τις περιπτώσεις πειραματισμών με διάφορα κριθάρια, μαγιές και τυχόν αλλαγές στην παραγωγική διαδικασία, σίγουρα το κάθε αποστακτήριο έχει μια ταυτότητα. Ανήκω όμως στην κατηγορια αυτών που πιστεύουν οτι "wood makes the whisky" όπως είχε πει κάποιος πριν από κάποια χρόνια. Πιστεύω πως σε πάρα πολύ μεγάλο ποσοστό, το τελικό αποτέλεσμα κρίνεται από το βαρέλι. Υπάρχει βέβαια και ο αντίλογος από σημαντική μερίδα ανθρώπων που ασχολούνται με το αντικείμενο, και λένε οτι το ποσοστό αυτό είναι πολύ μικρότερο. Ο καθένας έχει την άποψη του. Και μιλάμε για αντικρουόμενες απόψεις μεταξύ ατόμων που έχουν ζήσει μέσα στα αποστακτήρια όλη τους τη ζωή. Απο κει και πέρα τί να πούμε εμείς οι "κοινοί θνητοι" ? :)

2 hours ago, Demetres said:

JW. Η κόκκινη ετικέτα ήταν για τα δικά μου γούστα πολύ κακή, αλλά το double black και το gold ήταν σαφώς πιο ευχάριστα.

Ε βέβαια, κλασσικό παράδειγμα, που να δεις το Blue.....άλλο επίπεδο!

Link to comment
Share on other sites

On 11/24/2019 at 6:52 PM, Demetres said:

Αλλά αναρωτιέμαι, δεν παίρνεις μια ιδέα για το αποστακτήριο με τη βασική έκδοση; Δεν υπάρχει κάποιος κοινός τόπος μεταξύ των εμφιαλώσεων στα 10, 12, 15 κοκ;

 

21 hours ago, Celtic said:

σίγουρα το κάθε αποστακτήριο έχει μια ταυτότητα

Υπάρχει και άλλη μία παράμετρος, που πιθανότατα δεν έχει να κάνει ούτε με τα βαρέλια, ούτε με την τοποθεσία, πιθανότατα ούτε με το σχήμα του άμβυκα.

Κάποια αποστακτήρια στο διάβα των χρόνων φαίνεται να τα καταφέρνουν πολύ καλύτερα από άλλα, όχι με εμπορικά κριτήρια, αλλά με αυστηρά ποιοτικά. Είναι δηλαδή εκείνα τα αποστακτήρια που ελάχιστες εμφιαλώσεις τους είναι απογοητευτικές ή κάτω του μετρίου, ενώ οι περισσότερές τους είναι πολύ καλές ως άριστες.

Προφανώς αυτό έχει να κάνει με τη νοοτροπία διοίκησης του αποστακτηρίου, την 'κουλτούρα' που λέμε, η οποία έχει δικό της DNA και συνήθως μεταλαμπαδεύεται από γενιά σε γενιά ανεξαρτήτως των αλλαγών των ιδιοκτητών, διευθυντών ή των master blenders/distillers. Είναι σχεδόν μεταφυσικό, αλλά ισχύει. Πιθανολογώ, χωρίς να παίρνω και όρκο, ότι τα corporate policies & procedures των συγκεκριμένων αποστακτηρίων δίνουν έμφαση πραγματικά στην παράδοση και στην ποιότητα, μέσω της δοκιμής, και όχι τόσο στους ποσοτικούς στόχους εμφιαλώσεων ανά έτος. Είναι μάλιστα αυτός ο κανόνας τόσο έντονος, που κάποιες εξαιρέσεις αποστακτηρίων που κάποτε είχαν ένδοξο ποιοτικό παρελθόν αλλά τα τελευταία χρόνια απογοητεύουν, είναι δακτυλοδειχτούμενα και μνημονεύονται συνεχώς ως παραδείγματα προς αποφυγή.

Κάτι παρόμοιο ισχύει και με μερικούς ανεξάρτητους εμφιαλωτές, που έχουν παράδοση στις πολύ επιτυχημένες επιλογές και εμφιαλώσεις.

Με την εμπειρία που έρχεται μετά από πολλές δοκιμές και σίγουρα μετά από τρανταχτά αποτυχημένες αγορές, μαθαίνεις να αναγνωρίζεις τα προσωπικά γευστικά patterns σου (ή το ουμάμι που συζητούσαμε παλιότερα) σε tasting notes, τύπους βαρελιών, περιοχές, να τα συνδυάζεις με τους επιθυμητούς αλκοολικούς βαθμούς (δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότεροι προτιμούν τις εμφιαλώσεις cask strength ή έστω >45%) και να μειώνεις τον κίνδυνο αποτυχίας πηγαίνοντας σε μια δοκιμασμένη συνταγή αποστακτηρίου ή ανεξάρτητου εμφιαλωτή.

Σε μια τέτοια περίπτωση δεν χρειάζεται καν να διαβάσεις κριτικές άλλων. Εγώ προσωπικά δεν δίνω ιδιαίτερη σημασία στις κριτικές, ίσως γιατί αρκετές φορές έχω διαπιστώσει ότι έχω 'αιρετικό' γούστο, δηλαδή να μη μου αρέσει κάτι που αρέσει σε πολλούς ή το αντίθετο.

Βέβαια η άχαστη μέθοδος αγοράς είναι η δοκιμή. Ένας παραπάνω λόγος να συμμετέχεις σε μαζώξεις όπως οι δικές μας.

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

On 11/24/2019 at 9:54 PM, Celtic said:

Ε βέβαια, κλασσικό παράδειγμα, που να δεις το Blue.....άλλο επίπεδο!

Έχεις καλή γνώμη για το blue γενικώς, δεδομένης της τιμής του;;;

 

On 11/25/2019 at 8:11 PM, Wisdom said:

Βέβαια η άχαστη μέθοδος αγοράς είναι η δοκιμή. Ένας παραπάνω λόγος να συμμετέχεις σε μαζώξεις όπως οι δικές μας.

Πραγματικά η δοκιμή είναι η πιο σίγουρη μέθοδος, αλλά στην Ελλάδα δεν έχεις ποικιλία για να δοκιμάσεις... αρκετές φορές βάζω στις παραγγελίες, δείγματα και πολλές φορές μπουκάλια με το σχετικό ρίσκο, γιατί απλώς δε θα τα βρω πουθενά να τα δοκιμάσω... 

Link to comment
Share on other sites

20 hours ago, christos1908 said:

Έχεις καλή γνώμη για το blue γενικώς, δεδομένης της τιμής του;;;

Έχω καλή γνώμη για την ποιότητα του, για το blending, για την πολυπλοκότητα του, το χαρμάνι αυτό είναι μέσα στις γευστικές μου προτιμήσεις. Τώρα για την τιμή του...δεν μου αρέσει, αλλά εκεί που έχουν φτάσει σήμερα τα πράγματα στην τιμολόγηση, τη θεωρώ κατα κάποιο τρόπο δικαιολογημένη, με βάση αυτά που μου δίνει αυτό το blend, όπως τα έγραψα στην αρχή, αλλά και με βάση τη "συνταγή" του (κάποια πολύ σπάνια και μεγάλης ηλικίας single malts στο μίγμα). Ήταν μια εποχή που κυκλοφορούσαν τα μπουκάλια όγκου 200ml σε πολύ καλή τιμή προσφοράς, από γνωστή μεγάλη κάβα στην Αθήνα, και είχα πάρει 2-3 από δαύτα, συνέφερε πολύ. Σίγουρα θα υπάρχουν ακόμα κάποια τέτοια 200αράκια, και είναι καλή περίπτωση για κάποιον που έχει περιέργεια να το δοκιμάσει, αλλά δεν θέλει να ξοδέψει το μεγάλο ποσό που έχει το κανονικό 700ml μπουκάλι.

Link to comment
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
 Share

×
×
  • Create New...