Jump to content
Sign in to follow this  
tomy

Midleton "Dair Ghaelach", Tree 7, 57.9%

Recommended Posts

midleton-dair.jpg

https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/67849

ΧΡΩΜΑ

Μελενιο,χαλκινο.

ΜΥΤΗ

Μπερμπονιλα,βανιλια,παλιο ξυλο,εντονα δημητριακο,αλκοολ,καφες ,σοκολατιτσα υγειας,πιπερια,βερυκοκα.

ΣΤΟΜΑ

Οοοοαο,γεματο και δεμενο στο σωμα του,με ενταση μετρια ελαιωδες απλωνει τις βανιλιες το φρεσκοκομμενο ξυλο. τις σταφιδες του,κονιακ,κοκκινα γλυκα φρουτα,κοκκινα μηλα,αποξηραμενο συκο, στο βαθος γλυκο tobacco.Με λιγο νερακι προσφερει μπουκετα ανθεων απο καμπο εσπεριδοειδων.

EΠΙΓΕΥΣΗ

δυνατη μεγαλης διαρκειας και απολαυστικη.

92/100

 

 

  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

WOW ! WOW! ΚΑΙ ΞΑΝΑ WOW !!!

Φοβερό, απίστευτο άρωμα με το ξύλο του και τα μπαχάρια του, ζωηρό, έντονο, ένας οσφρητικός οργασμός διαρκείας !

Στο στόμα...μια πανδαισία γεύσεων χτυπάει κατα ριπάς.....βότανα, ξύλο, καραμέλα, σταφίδες, φρούτα και μπαχαρικά, μαζί με ένα σωρό άλλα πράματα, όλα δεμένα άψογα, σε συνδυασμό με την αρμονία ενός πέπλου Ιρλανδικής χαλαρότητας-smoothness...Σοκ και δέος!

Αξίζει όμως να δούμε λίγο και την ιστορία που κρύβεται πίσω από αυτή τη δημιουργία.

Πρόκειται για single pot still, δηλαδή μίγμα malted και unmalted barley, τριπλής απόσταξης, το οποίο είχε ωριμάσει αρχικά για 15 ως 22 χρόνια σε διάφορα βαρέλια Αμερικάνικης δρυός ex-bourbon, προτού υποστεί τελείωμα, στα φρέσκα βαρέλια από Ιρλανδέζικη δρυ. Το συγκεκριμένο βαρέλι, είναι ένα από τα 3-4 που κατασκευάστηκαν από το δέντρο νούμερο 7, και προέκυψε, όπως και τα υπόλοιπα της σειράς ως εξής.

Στην κομητεία Kilkenny, στο κτήμα Ballaghtobin, στις 10 και 11 Απριλίου του 2012, επιλέχτηκαν και κόπηκαν από το δάσος Grinsell, 10 βελανιδιές, ηλικίας 130 ετών. Οι κορμοί μεταφέρθηκαν στην Γαλικία της Ισπανίας, στο εργοστάσιο ξυλείας Maderbar, όπου και κόπηκαν σε κατάλληλες βαρελοσανίδες, με την παλιά μέθοδο quarter sawing, υπό την επίβλεψη του Kevin O'Gorman (Master of maturation, Midleton) και του Ger Buckley (Master Cooper, Midleton). Αφού λειάνθηκαν και μετά, μεταφέρθηκαν στο Jerez της Ισπανίας, και αφέθηκαν να ξηρανθούν με φυσικό τρόπο, κάτω από τον Ισπανικό ήλιο, για 15 μήνες, στο βαρελοποιίο Antonio Paez Lobato. Τα βαρέλια που κατασκευάστηκαν από αυτές τις σανίδες, υπέστησαν μέτριο καψάλισμα (medium toast), και ακολούθησαν τον δρόμο της επιστροφής στη μάνα γη της Ιρλανδίας, για να εξυπηρέτήσουν το σκοπό τους.

Αφότου γεμίστηκαν με το single pot still whiskey, που αναφέρθηκε πιο πάνω, έμειναν στις αποθήκες του Midleton, και περίπου ένα χρόνο μετά, ο Kevin O'Gorman και ο Billy Leighton (Master Blender, Midleton), που δοκίμαζαν το αποτέλεσμα ανα μήνα, αποφάσισαν οτι το ουίσκυ άντλησε τα γευστικά στοιχεία που έπρεπε και έφτασε στην κατάλληλη ισορροπία ώστε να εμφιαλωθεί, φέροντας το όνομα Dair Ghaelach (Ιρλανδέζικη Δρυς).

...και για όσους ενδιαφέρονται να διαβάσουν περισσότερες λεπτομέρειες, παραθέτω τα ακόλουθα links

http://thetaste.ie/wp/irish-whiskey-woods-midleton-dair-ghaelach-project/

https://potstilled.com/2015/06/18/midleton-dair-ghaelach-irish-oak/

http://www.liquidirish.com/2015/12/irish-oak-midleton-dair-ghaelach.html

http://www.liquidirish.com/2015/12/irish-oak-midleton-dair-ghaelach-part-2.html

http://www.liquidirish.com/2015/12/irish-oak-midleton-dair-ghaelach-part.html

 

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αυτό θα πει πραγματική, αγνή αγάπη για ένα απόσταγμα! Να ψάχνεις και την παραμικρή λεπτομέρεια πίσω από την ετικέτα. Λεπτομέρεια που για κάποιους ίσως είναι ασήμαντη, στην ουσία όμως είναι αυτή που καθορίζει το τελικό χαρακτήρα και την ποιότητα του αποστάγματος!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αναπάντεχα εξαιρετικό!! Νομίζω άξια μπαίνει στο τοπ 10 όσων έχω δοκιμάσει και για μένα μέχρι στιγμής το καλύτερο ιρλανδικό που έχω πιει.

92-91-90

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
19 hours ago, DMTK said:

Αυτό θα πει πραγματική, αγνή αγάπη για ένα απόσταγμα! Να ψάχνεις και την παραμικρή λεπτομέρεια πίσω από την ετικέτα. Λεπτομέρεια που για κάποιους ίσως είναι ασήμαντη, στην ουσία όμως είναι αυτή που καθορίζει το τελικό χαρακτήρα και την ποιότητα του αποστάγματος!

E ρε κοίτα που θα βγούμε όλοι "τερουάρηδες" και θα λέμε ότι και το δέντρο που κόπηκε το ξύλο που ήταν στην τάδε φάρμα και το πότιζαν με νερό από την τάδε πηγή επηρεάζει την γεύση.

Πραγματικά η μεγάλη έκπληξη για εμένα, άξιζε τα λεφτά του (αν θυμάμαι καλά δεν ήταν και ακριβό) και προσωπικά νιώθω να δικαιώνομαι που επιμένω να αφιερώσουμε την χρονιά αυτή σε άλλες χώρες με κυρίαρχη την Ιρλανδία. Μιας και το ανέφερα, αρχίζω να διαισθάνομαι (και θα έχουμε την ευκαιρία να το δούμε όλη την χρονιά) ότι οι αγαπημένοι και μοναδικοί μου Σκωτσέζοι, μάλλον παραβιάζονται να εμφιαλώνουν για να καλύψουν την ζήτηση. 

Για τους Κινέζους καλύτερα να μην πω... όλο αποσύρουν το age statement και μας γεμίζουν NAS και μάρκετινγκ που κάνει 500άρια. @sir mihas τι λές για αυτό?

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εχω πολλακις αναφερθει στο θεμα της ultra υπερτιμησης των ιαπωνικων φιαλων... Υπαρχουν, βεβαια, οι μεγαλοπαριες οι οποιοι εχουν εξαντλησει τα αποθεματα τους μετα την κατακλυσμιαια ζητηση των τελευταιων ετων, αρα και αναγκαζονται να τραβουν (και) τα ιζηματα απο τα βαρελια προκειμενου να καλυπτουν την αγορα.  Υπαρχουν, επισης βεβαια, και οι κοπρονυχηδες (οι οποιοι ,ειρησθω εν παροδω, αυξανονται με λαγουδιστικη κλιμακα) που σε μια μερα καταθετουν αιτηση για ανοιγμα αποστακτηριου, την επομενη την τσεπωνουν και την μεθεπομενη εμφιαλωνουν την πρωτη επετειακη παραγωγη... Σε καθε περιπτωση, οι ισιομαλλοι χρειαζονται πλεον εξειδικευμενη και καχυποψιασμενη προσεγγιση, αν και απ ' οτι αναφερεται και στα αμεσως προηγηθεντα μηνυματα, πανω κατω ολοι οι παραγωγοι σπρινταρουν με προορισμο το πορτοφολι μας, αχειροφρενα και εξωγκαζικα, οποτες οφειλουμε να εχουμε μάτια σαν της ηλεκτρικης κουζινας και γνωση σαν πατο Καρντασιανικο. :wave:     

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
24 minutes ago, mallios said:

E ρε κοίτα που θα βγούμε όλοι "τερουάρηδες" και θα λέμε ότι και το δέντρο που κόπηκε το ξύλο που ήταν στην τάδε φάρμα και το πότιζαν με νερό από την τάδε πηγή επηρεάζει την γεύση.

Α εγώ είμαι εξαρχής δηλωμένος τερουάρης :biggrin1: και οπαδός κάθε πειραματικού-πρωτοποριακού αποστάγματος. Βέβαια, όλα έχουν και μια "μαρκετινίστικη" δόση που πάντα γοητεύει το αγοραστικό κοινό.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...